IV SA/Po 1899/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] października 2020. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu [...] listopada 2020 r. W. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2020. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że skarga została złożona na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 powołanego aktu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul. W realiach niniejszej sprawy wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia na gruncie postępowania administracyjnego. Wniesiona skarga dotyczy bowiem decyzji wydanej w pierwszej instancji, a więc decyzji nieostatecznej od której to stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania. Zaskarżona decyzja Wojewody zawierała bowiem pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (patrz postanowienie WSA w Warszawie z 9.03.2004 r., I SA 2813/03, LEX nr 708706). Skoro zatem od będącej przedmiotem skargi decyzji przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania, to wniesienie skargi należało poprzedzić wyczerpaniem trybu odwoławczego. Tymczasem skarżąca nie wywiązała się z powyższego obowiązku. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (tak: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX 2013, dokument LEX nr 148336). W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.