VII SA/Wa 1433/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1433/13 odmawiającego przyznania J. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1433/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odmówił przyznania J. K.prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (karta 91). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 kwietnia 2014 r. Sąd wskazał, że rozpatrywany wniosek skarżącego zawiera identyczne informacje jak te, które legły u podstaw wydania postanowienia z dnia 7 stycznia 2014 r. Skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę stanowiska Sądu. Skarżący nie udzielił wyczerpujących informacji, do których został wezwany przez Sąd, a mianowicie nie wypowiedział się m.in. co do kwestii wysokości uzyskiwanych dochodów, chociaż przyznał, że pracuje dorywczo. Z wniosku skarżącego oraz przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący nie posiada środków w związku z okresowym zawieszeniem działalności gospodarczej i utrzymuje się z prac dorywczych. Nie wskazał, jaki dochód z tego tytułu osiąga. Podał, iż częściowo partycypuje w kosztach utrzymania dwóch niepełnoletnich córek, płacąc alimenty. Mieszkanie o powierzchni 31 m2, w którym mieszka, jest "przepisane hipotecznie" na rzecz córki. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wyjaśnienia m.in. z czego lub z czyjej pomocy wnioskodawca się utrzymuje, z jakich środków wnioskodawca płaci świadczenie alimentacyjne i w jakiej wysokości, skarżący złożył pismo procesowe, w którym wskazał, że utrzymuje się z pracy dorywczej, często bez pieniędzy, za wyżywienie. Na okoliczność konieczności ponoszenia świadczeń alimentacyjnych na rzecz córek przedstawił kserokopię pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. w sprawie o sygn. akt Kmp [...]. Następnie wyjaśnił, że lokal mieszkalny przy ul. M. o powierzchni 31 m2 zajmuje osobiście, nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, zaś według jego oświadczenia "właścicielem poprzez zapis hipoteczny jest córka W. K.". Wskazał, że jego własne koszty utrzymania są znikome z uwagi na prowadzenie życia bez nałogów oraz z pomocą osób życzliwych, oraz że nie otrzymuje żadnej pomocy oraz wsparcia osób w sposób znaczny umożliwiający podniesienie stopy życiowej. Wyjaśnił ponadto, że powodem zawieszenia działalności gospodarczej była i nadal jest "katastrofalna polityka władz państwowych skutkująca załamaniem koniunktury gospodarczej w zakresie budownictwa". Oświadczył ponadto, że nie posiada statusu osoby bezrobotnej, nie posiada konta bankowego, nie składał deklaracji podatkowej PIT za rok 2012 z powodu braku dochodów. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 400/14 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. W dniu 30 czerwca 2014 r. skarżący, na urzędowym formularzu PPF, złożył ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (karta 124). We wniosku podał, że ma zasądzone alimenty na podstawie wyroku sądowego. Nie posiada aktualnie żadnych dodatkowych źródeł utrzymania. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez: wskazanie aktualnego źródła utrzymania, wskazania stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym i rodziny, wskazanie przez kogo, na czyją rzecz i w jakiej kwocie wypłacane są "zasądzone alimenty na podstawie wyroku sądowego", wskazanie, czy skarżący ubiegał się lub otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, czy otrzymuje pomoc materialną lub finansową od rodziny bądź osób trzecich, nadesłanie kopii PIT za 2013 r, jeśli skarżący rozliczał się z urzędem skarbowym i wyciągów bankowych za ostatnie 3 miesiące. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący pismem z dnia 28 lipca 2014 r. wyjaśnił, że utrzymuje się prac dorywczych, zarabia drobne kwoty, zaś z powodu braku umów nie jest w stanie określić łącznego dochodu, na utrzymanie wydaje ok. 200 zł miesięcznie, komornik potrąca kwotę 1000 zł z należnej mu diety z tytułu cyt. "funkcji społecznej" na rzecz nieletnich córek. Wyjaśnił, że Dzieci mieszkają razem z matką, a skarżący współfinansuje wydatki związane z ich utrzymaniem. Skarżący oświadczył, że sporadycznie otrzymuje pomoc od rodziny w formie posiłku, zaś zamieszkuje w mieszkaniu należącym do córki i z tego tytułu ponosi koszty w wysokości ok. 460 zł. Jednocześnie oświadczył, że nie składał zeznania podatkowego, nie posiada żadnych pojazdów mechanicznych ani konta bankowego. Jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, ale nie jest zarejestrowany w biurze pośrednictwa pracy. Skarżący w dniu 8 sierpnia 2014 r. nadesłał kolejny formularz PPF, w którym wniósł o ustanowienie adwokata i wskazał, że nie posiada środków w związku z okresowym zawieszeniem działalności gospodarczej oraz partycypowaniem w kosztach utrzymania nieletnich – obowiązek alimentacyjny (karta 152). Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1433/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania J. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt I OZ 914/14, po rozpoznawaniu zażalenia skarżącego, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznawał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podczas gdy strona wnosiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych, jakie stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Wniosek skarżącego z dnia 30 czerwca 2014 r. oraz z dnia 8 sierpnia 2014 r. należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 11 kwietnia 2014 r. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana jego sytuacji majątkowej, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 11 kwietnia 2014 r. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przywołał okoliczności pozwalających stwierdzić, że jej sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na nieaktualność poprzednio dokonanej oceny odnoszącej się do możliwości skarżącego w partycypowaniu w kosztach postępowania w zakresie obowiązku uiszczenia opłat sądowych i ustanowienia adwokata. W piśmie z 28 lipca 2014 r. (karta 144) skarżący dodatkowo ujawnił, że otrzymuje wynagrodzenie (dietę) z tytułu pełnienia "funkcji społecznej", i z tego dochodu komornik potrąca kwotę 1000 zł z tytułu alimentów na rzecz dwóch nieletnich córek. Skarżący jednak nie podał, jaka to funkcja, ani jaka jest wysokość wynagrodzenia. Tej informacji nie było w poprzednich wnioskach. Ponadto skarżący uchyla się, pomimo wezwań, od wskazania wysokości dochodu z prac dorywczych, twierdząc, że brak umów uniemożliwia mu jego obliczenie. Ponadto wskazał, że ponosi koszty związane z opłatami około 460 zł oraz na zaspokojenie potrzeb socjalnych wydaje około 200 zł miesięcznie. Powyższe okoliczności świadczy to o tym, że sytuacja materialna skarżącego nie zmieniła się na niekorzyść, a wręcz przeciwnie skarżący ujawnił, że otrzymuje "dietę z tytułu funkcji społecznej". Ponadto, należy również wskazać, że skarżący nie udzielił wyczerpujących informacji, do których został wezwany przez Sąd. Zaznaczyć należy, że strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, czy też nierzetelne ich wykonanie, jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji wyłącza możliwość przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Zatem należało uznać, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 11 kwietnia 2014 r. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.