I OZ 571/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 774/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D.H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 774/21, odrzucił skargę D. H. (dalej zwanego "skarżącym") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oraz orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 lipca 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie jednego odpisu skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 30 lipca 2021 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Niewykonanie wezwania w tym zakresie skutkowało odrzuceniem skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w zakresie odrzucenia skargi. W uzasadnieniu skarżący podał, że 30 lipca 2021 r. otrzymał przesyłkę z Sądu zawierającą jedynie trzy strony pisma, które załączył do zażalenia, obejmujące doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej i zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym skarżący uiścił wskazaną w zarządzeniu kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. Jednocześnie stwierdził, że nigdy nie był wzywany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie czy też złożenie jednego odpisu skargi. W przesyłce doręczonej 30 lipca 2021 r. nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec tego skarżący uznał, że twierdzenia zawarte w zaskarżonym postanowieniu są nieprawdziwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań, jest zawarcie w piśmie podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Ponadto stosownie do art. 47 § 1 ww. ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Analizując niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 22 lipca 2021 r. poprzez usunięcie braków formalnych skargi (k. 18 akt sądowych), na którym widnieje adnotacja, że wezwanie zostało przekazane na biuro podawcze Sądu celem wysłania w dniu 26 lipca 2021 r. Ponadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki w dniu 30 lipca 2018 r. wynika, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo, a przesyłka skierowana do skarżącego zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacje dowodzą, że skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i podważają wiarygodność jego twierdzeń. Wskazać bowiem należy, że skarżący kwestionuje doręczenie jednego z dwóch wysłanych mu przez Sąd dokumentów, tj. wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, twierdząc, że otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu. Natomiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w polu: "rodzaj przesyłki" wpisane są wyraźnie dwa odrębne wezwania. Subiektywne przeświadczenie skarżącego o wadliwości doręczenia, nie może stanowić argumentu uzasadniającego wniesione zażalenie. Należy bowiem podnieść, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie obalił domniemania prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru. Domniemania tego nie mogą obalić argumenty skarżącego, że nie został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji co do zasadności odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.