II SA/Łd 33/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. U. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zmieniającej decyzję dotyczącą świadczenia wychowawczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. a.bł. UZASADNIENIE J. U. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zmieniającej decyzję dotyczącą świadczenia wychowawczego. Powyższą skargę strona złożyła drogą elektroniczną, opatrując ją podpisem elektronicznym 17 grudnia 2019 r. o godzinie 00:00:06. W aktach sprawy znajduje Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, z którego wynika, iż doręczenie skargi do organu nastąpiło 17 grudnia 2019 r. o godzinie 00:00:23 (k. 6 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie 16 listopada 2019 r., a więc termin do jej zaskarżenia upłynął 16 grudnia 2019 r. Postanowieniem z 5 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. Powyższe postanowienie doręczono skarżącej 17 marca 2020 r. W zażaleniu na postanowienie z 24 marca 2020 r. skarżąca wyjaśniła, że do chwili obecnej wszelka korespondencja docierała do niej za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na problem techniczny z obsługą skrzynki profilu zaufanego skarżąca nie zawsze jest w stanie się zalogować jak również odebrać w terminie pocztę mailową z korespondencją sądową. Do zażalenia skarżąca załączyła skan potwierdzenia wniesienia pisma przez platformę e-PUAP z datą 16 grudnia 2019 r. Postanowieniem z 17 marca 2020 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. W piśmie procesowym z 25 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu podtrzymał zażalenie i stwierdził, że strona skarżąca przekroczyła termin do wniesienia skargi bez swojej winy. Rozwiązania techniczne systemu doręczeń za pośrednictwem platformy ePUAP zawiodły. Strona skarżąca nie może ponosić odpowiedzialności za nieprawidłowości w funkcjonowaniu platformy ePUAP. W tej sytuacji skarżąca została pozbawiona możliwości skutecznej obrony swoich praw poprzez uniemożliwienie jej złożenia skutecznej skargi do Sądu. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej stwierdził, że mając na uwadze brak winy strony w nieznacznym uchybieniu terminu do złożenia skargi, należy uznać, że w zażaleniu skarżącej zawarty jest także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z 23 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z 5 marca 2020 r. argumentując w uzasadnieniu, że kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi powinna zostać rozpatrzona przez WSA w Łodzi z uwzględnieniem argumentacji zawartej w zażaleniu, bowiem wniosek o przywrócenie terminu został złożony w piśmie procesowym z 25 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Według art. 86 § 1 p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w przywołanych przepisach przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy Sąd w pełni podziela podkreśla się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 – Lex nr 1628828, 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15 – Lex nr 1643289, 9 września 2014 r. sygn. akt II GZ 499/14 – Lex nr 1530525, 24 października 2016 r. sygn. akt I FZ 267/16 – dostępne na stronie internetowej pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl.). Sąd przystępując do merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdził, że zasługuje on na uwzględnienie. W realiach rozpoznawanej sprawy niespornym jest, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 16 listopada 2019 r., a termin do złożenia skargi upłynął 16 grudnia 2019 r. (poniedziałek). Z akt sprawy wynika zaś, że skarżąca drogą elektroniczną przesłała skargę do Sądu za pośrednictwem organu, opatrując ją podpisem elektronicznym 17 grudnia 2019 r. o godzinie 00:00:06. Organ zaś otrzymał skargę 17 grudnia 2019 r. o godzinie 00:00:23. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca argumentowała, że miała problemy techniczne z obsługą skrzynki profilu zaufanego i pomimo zalogowanie się w platformie ePUAP 16 grudnia 2019 r., czego dowodem jest skan pisma załączony do wniosku o przywrócenie terminu, opatrzenie pisma, którego załącznikiem była skarga do tutejszego Sądu podpisem elektronicznym nastąpiło 17 grudnia 2019 r. o godzinie 00:00:06. W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi miało charakter niezawiniony. Strona skarżąca nie może ponosić odpowiedzialności za nieprawidłowości względnie problemy techniczne w funkcjonowaniu platformy ePUAP. Jednocześnie wskazać trzeba, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu siedmiu dni, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. a.bł.