I OZ 710/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1909/06 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1909/06 odrzucające skargę J. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 147/05 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1909/06 odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 maja 2007 r. odrzucające jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 147/05 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z dnia 30 maja 2007 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie, a zatem przysługuje od niego środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. W dniu 30 lipca 2007 r. J. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Powołując się na art. 220 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że postanowienie z dnia 30 maja 2007 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie, ale "nie w sprawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 173 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2007 r. odrzucił skargę J. K. Zatem stosownie do powołanego wyżej przepisu skarżącemu przysługiwało wniesienie środka odwoławczego od tego postanowienia w postaci skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 11 czerwca 2007 r. skarżący złożył pismo zatytułowane jako zażalenie na w/w postanowienie. Podkreślenia jednak wymaga, iż pismo to zostało wniesione w terminie przysługującym do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, jak również fakt, że o charakterze pisma decyduje jego treść, nie zaś tytuł, uznać należy, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, iż w/w pismo skarżącego jest zażaleniem, w istocie bowiem winno ono być potraktowane jako skarga kasacyjna. Sąd zaś miał obowiązek zbadać, czy poza tym, że skarga ta została wniesiona w terminie, spełnia ona pozostałe wymogi formalne jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Następnie zaś, w zależności od wyników wstępnej kontroli skargi kasacyjnej należało podjąć dalsze przewidziane prawem czynności. W tej sytuacji przyjęcie przez Sąd I instancji, że pismo skarżącego z dnia 11 czerwca 2007 r. jest zażaleniem na postanowienie kończące postępowanie w sprawie, a w konsekwencji wydanie postanowienia odrzucającego to zażalenie, należy uznać za niezasadne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.