IV SA/Po 219/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2022r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. O. w sprawie ze skargi M. O. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 listopada 2020 r., nr [...] w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta P. postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. O.. UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 marca 2022 r. M. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na [...] Rady Miasta z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta P. (Dz.Urz. Woj. [...]. z 8 grudnia 2020r. poz. [...], dalej "Uchwała"). W uzasadnieniu Skarżąca wskazywała na naruszenie m.in. art. 7 Konstytucji RP, art. 31 Konstytucji RP, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372) oraz art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2020r., poz. 1439 ze zm.) poprzez przekroczenie ustawowego upoważnienia nakładając w § 10 ust. 7 i 8 pkt 2 Uchwały na właścicieli psów obowiązku wyprowadzania w miejsca publiczne psów na smyczy, a psów rasy uznawanej za agresywną i ich mieszańców na smyczy i w kagańcu oraz zwolnienie psa ze smyczy na terenach zielonych i parkach tylko wówczas, gdy pies ma założony kaganiec. Postanowieniem z dnia 14 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na niewykazanie przez M. O. związku pomiędzy zaskarżoną Uchwałą, a naruszeniem jej indywidualnej sytuacji prawnej. Pismem z dnia 7 listopada 2022 r. zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie" M. O. osobiście wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 14 października 2022 r. i przywrócenie terminu sprawy, a także o wydanie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach wskazanych w punktach od 1 do 10 tego przepisu, a w szczególności, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Natomiast, zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Wymogi formalne skargi kasacyjnej określa art. 176 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna w szczególności zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość m. in. wymaganiom przewidzianym dla pisma strony (art. 176 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odrzuceniu skargi na Uchwałę wydane zostało na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. Jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym stanowi art. 173 § 1 P.p.s.a. Skarżąca M. O. osobiście wniosła pismem z dnia 7 listopada 2022 r. pismo zatytułowane "zażalenie" na powyższe postanowienie WSA w Poznaniu z 14 października 2022 r., które w istocie potraktować należy jako skargę kasacyjną. W przeciwnym bowiem razie zażalenie to podlegałoby odrzuceniu z tego powodu, że od zaskarżonego postanowienia Sądu z 14 października 2022r. zażalenie nie przysługuje. W tym miejscu wskazać należy, że charakter środka zaskarżenia winien zostać ustalony na podstawie treści pisma, a nie jego oznaczenia. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywołać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Pismo powinno być bowiem w miarę możliwości rozpoznane zgodnie z intencją strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2021 r., sygn. III OZ 531/21, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo mylne oznaczenie pisma procesowego nie powinno bowiem prowadzić do jego odrzucenia, zatem samo zatytułowanie wniesionej skargi kasacyjnej jako zażalenie nie przesądza o charakterze wniesionego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 46 § 1 w zw. z art. 176 § 2 zd. 1 P.p.s.a., który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać, m.in., oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2) i osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy (np. zażalenie bądź skarga, czy skarga kasacyjna). Osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony. W niniejszej sprawie z treści pisma jednoznacznie wynika zamiar zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę na [...] Rady Miasta z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta P.. Z uwagi na to, pismo Skarżącej stanowi w istocie skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 14 października 2022 r. Następnie, zatem należało zbadać, czy ta skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dla właściwego środka zaskarżenia, którego rodzaj wynika z treści pisma. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżącą, a tym samym nie odpowiada wymogom określonym w art. 175 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę nie będącą adwokatem, radcą prawnym lub osobą wymienioną w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny jako niedopuszczalna zgodnie z art. 178 P.p.s.a. Sporządzenie przez stronę skargi kasacyjnej osobiście nie jest też brakiem, który może zostać usunięty. Końcowo należy wskazać, że również pełnomocniczka Skarżącej -ustanowiona na jej wniosek w urzędu - pismem z dnia 28 października 2022 r., zaskarżyła postanowienie Sądu z dnia 14 października 2022 r. o odrzuceniu skargi na przedmiotową Uchwałę. Pismem z dnia 29 listopada 2022 r. r. P. wezwano do uzupełnienia braków wniesionego pisma. Po ich uzupełnieniu wniesiony środek zaskarżenia (skarga kasacyjna) będzie podlegał dalszemu procedowaniu. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 178 P.p.s.a., jak w postanowieniu.