V SA/Wa 1441/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi F. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy spełnienia żądania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] czerwca 2020 r. ; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz F. w W. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. wszczął, z urzędu, postępowanie w sprawie nałożenia na F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanej dalej "Spółką" lub "Stroną") kary pieniężnej określonej w art. art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Następnie, decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nałożył na Spółkę karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania; wymaganego zgłoszenia w kwocie 600.000,00 zł. W dniu 11 marca 2020 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. wpłynął wniosek nr [...] z dnia 3 marca 2020r., Spółki m.in. o sporządzenie i doręczenie odpisu (kserokopii): protokołu przesłuchania świadka D. F. z dnia 11 czerwca 2019r. oraz protokołu przesłuchania świadka A. K. z dnia 11 czerwca 2019 r. włączonych do materiału dowodowego postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. odmówił spełnienia żądania. Pismem nr [...] z dnia 24 stycznia 2020 r. Spółka, reprezentowana przez Pełnomocnika, złożyła zażalenie na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. , wnosząc o "uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz doręczenie Stronie kopii wnioskowanych dokumentów". Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: " 1. naruszenie art. 179 § 1 w zw. z art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 roku (Dz.U. z 2018 r. poz.800), a to poprzez odmowę sporządzenia i doręczenia wnioskowanych przez Stronę za pismem z dnia 13.11.2019 roku dokumentów, m.in. ze względu na rzekomą konieczność ochrony danych identyfikujących osoby czy podmioty gospodarcze nie będące Stroną postępowania; 2. naruszenie przepisu art. 178 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 179 § 1 i art. 123 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez niewydanie odpisu/kserokopii dokumentu włączonego do materiału dowodowego niniejszego postępowania; 3. naruszenie art. 179 § 3 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie iż na postanowienie zażalenie nie przysługuje ". Uznając bezzasadność wniesionego zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowe w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu ww. postanowienia przywołano m. in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: Stosownie do art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. - Dz.U. z 2018 r. poz.800 z późn. zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") Strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu podatkowego w obecności tego pracownika. Ponadto, zgodnie z art. 178 § 3 Ordynacji podatkowej Strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy. Prawo to stanowi jeden z aspektów zasady jawności postępowania podatkowego (art. 129 Ordynacji podatkowej) i zasady czynnego udziału strony w tym postępowaniu (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Jednak regulacja zawarta w 178 § 1 i § 3 nie ma charakteru absolutnego i doznaje określonych art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej ograniczeń. Ten ostatnio wskazany przepis stanowi, że art. 178 Ordynacji podatkowej nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Organ odwoławczy podniósł, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. wyłączył z akt sprawy dokumenty, z uwagi na konieczność ochrony danych identyfikujących inne osoby, które nie są stroną postępowania, a których dane w aktach sprawy występują. W ocenie organu kluczowe w niniejszej sprawie jest ustalenie zakresu pojęcia "interesu publicznego", o którym mowa w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Organ przypomina, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano wielokrotnie, że przez "interes publiczny", o którym mowa w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć jako korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania, nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Pod pojęciem "interesu publicznego" mieści się dobro osób trzecich niebędących stroną w toczącym się postępowaniu, także ze względu na tak rozumiany interes publiczny organ podatkowy jest umocowany do wyłączenia z akt sprawy dokumentów. Jeżeli organy podatkowe w postępowaniu dowodowym wykorzystują informacje dotyczące dodatkowo osób trzecich nie związanych z przedmiotową sprawą, mają obowiązek utrzymać w tajemnicy tylko te ich cechy, które pozwoliłyby osobom nieuprawnionym na ich identyfikację, skoro jednak mogą i winny być ww. informacje wykorzystane w prowadzonym postępowaniu podatkowym, to powinny być również udostępnione stronie, która ma prawo ocenić ich wiarygodność i moc dowodową, jak również ocenić moc dowodową i wiarygodność wszelkich załączników stanowiących podstawę dokonanych ocen, w tym zapytań kierowanych do osób trzecich. Interesem publicznym w rozumieniu art. 179 Ordynacji podatkowej, jest także dobro osób trzecich, których dotyczą wyłączone z akt sprawy dokumenty, w szczególności gdy zawierają istotne informacje o tych podmiotach gospodarczych. Zaufanie obywateli do organów władzy publicznej to jedna z zasad, której organy podatkowe powinny przestrzegać w prowadzonych postępowaniach podatkowych . W związku z powyższym wskazano, iż organ prawidłowo odmówił Spółce zapoznania się z dokumentami wyłączonymi ze sprawy, powołując się na interes publiczny. Wyłączone dokumenty zawierają informacje o podmiotach trzecich podlegające ochronie (tj. tajemnicy skarbowej). Udostępnienie Spółce informacji o danych wykraczających poza inne czynności, stanowiłoby w tym przypadku naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy skarbowej przez organ, do czego jest zobowiązany na mocy przepisów art. 239 i 294 Ordynacji podatkowej. Mając na względzie interes publiczny, organ prowadząc postępowanie odwoławcze w sprawie nałożenia kary pieniężnej na Stronę nie może ujawniać danych innych podmiotów, które zostały uzyskane w trakcie czynności kontrolnych, jeżeli uznaje je za dane prawnie chronione. Ponadto, ujawnienie tych danych stanowiłoby naruszenie interesu publicznego rozumianego, jako dobro osób trzecich. Organ II instancji podkreślił, że nie można mówić o naruszeniu obowiązku organu do zapewnienia czynnego udziału stronie w postępowaniu, w przypadku gdy organ ten korzysta z prawnych środków ochrony innych stron lub w ogóle pojętego interesu społecznego. Ustawodawca celowo wprowadził pewne instytucje, w tym tą wskazaną w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej - niewątpliwie ograniczającą prawa strony - ale po to by chronić inne wartości. Zarówno Naczelnik [....] Urzędu Celno-Skarbowego w W. jak i Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. na każdym etapie postępowania umożliwili Spółce wzięcie czynnego udziału. Jak wynika z akt sprawy Spółce oraz Pełnomocnikowi umożliwiono przeglądanie akt postępowania, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Wyżej opisane postanowienie Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając mu: - naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie, tj. pozostawienie w obrocie prawnym wadliwego orzeczenia, w sytuacji gdy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. powinno zostać uchylone, jako obarczone takimi wadami, które skutecznie eliminują je z obrotu prawnego; - naruszenie art. 179 § 1 w zw. z art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej, poprzez jego błędne zastosowanie, tj. odmowę sporządzenia i doręczenia wnioskowanych przez Stronę dokumentów, ze względu na rzekome zagrożenie interesu publicznego; - naruszenie przepisu art. 178 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 179 § 1 i art. 123 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. niewydanie odpisu/kserokopii dokumentu włączonego do materiału dowodowego niniejszego postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia wydanego przez organ I i II instancji oraz o zasądzenie, od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi obu instancji według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając zasadność zarzutów skargi wskazać należy na treść art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. W myśl art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Wyrażone w art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów stanowi jeden z aspektów podstawowych zasad: zasady jawności postępowania podatkowego (art. 129 Ordynacji podatkowej) i zasady czynnego udziału strony w tym postępowaniu (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Przepis ten doznaje określonych ograniczeń, o których mowa w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Normuje dwie odmienne sytuacje. W pierwszej z nich, z mocy samego prawa, stronie nie przysługuje prawo do zapoznania się ze znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami zawierającymi informacje niejawne. Z kolei w drugiej, prawo strony do wglądu w akta sprawy, w odniesieniu do innych dokumentów, zostaje ograniczone przez organ podatkowy, który wyłączy z akt sprawy określone dokumenty ze względu na interes publiczny. W pierwszym przypadku organ stwierdza, że strona nie ma uprawnienia do wglądu w dokumenty, natomiast w drugim przypadku organ wskazuje dokumenty oraz konkretyzuje wymagania ochrony interesu publicznego, które dają podstawę do ich wyłączenia od wglądu. Przewidziane w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej dwa wyjątki zostały ustanowione z uwagi na potrzebę ochrony określonych wartości - informacji niejawnych bądź interesu publicznego. Interes publiczny, do którego ustawodawca odwołuje się w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczy informacji, które nie są informacjami niejawnymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019r. Nr 182, poz. 742 ze zm.; w skrócie: "u.o.i.n."). W odniesieniu do tych ostatnich art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej wykluczył expressis verbis dostęp do nich stronie postępowania. Tajemnica skarbowa stanowi informację niejawną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.o.i.n. Na podstawie art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej do dokumentów zawierających informacje objęte tajemnicą skarbową nie ma zatem zastosowania określone w art. 178 Ordynacji podatkowej prawo wglądu strony do akt sprawy (zob. w komentarzu do art. 179 Ordynacji podatkowej P. Pietrasz, w: C. Kosikowski, L. Etel, J. Brolik, R Dowgier, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz. W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Lex/el. 2013). Wyłączeniu jawności dla strony powinno podlegać jedynie to co musi być utajnione z uwagi na przesłanki ustawowe, to co nie mieści się w tym zakresie powinno być dla strony jawne. Zatem jeśli istnieje możliwość okazania części dokumentów po ich anonimizacji obowiązkiem organu administracji jest dokonanie tej czynności i udostępnienie tej części, która nie korzysta z wyłączenia jawności. Daje to możliwość wglądu do dokumentu i odniesienie się do jego treści, a tym samym powoduje też zachowanie podstawowych gwarancji procesowych strony wynikających z Ordynacji podatkowej. Zasady prowadzenia postępowania podatkowego wcześniej również wymienione zawarte zostały w dziale IV O.p. i zgodnie z nimi organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej), postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) zaś w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 Ordynacji podatkowej). Organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej) zaś odstąpić od tej zasady mogą, jeżeli w wyniku postępowania wszczętego na wniosek strony ma zostać wydana decyzja w całości uwzględniająca wniosek strony, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 200 § 2 pkt 2 (art. 123 § 2 Ordynacji podatkowej). Zgodnie zaś z art. 124 Ordynacji podatkowej organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy (zasada przekonywania - art. 124 Ordynacji podatkowej), art. 129 Ordynacji podatkowej wyraża zasadę jawności postępowania podatkowego. Przenosząc powyższe uwagi o charakterze ogólnym na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd podkreśla, że w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku z dnia 3 marca 2020 r. było sporządzenie i doręczenie kopii odpisu (kserokopii): protokołu przesłuchania świadka D. F. z dnia 11 czerwca 2019r. oraz protokołu przesłuchania świadka A. K. z dnia 11 czerwca 2019 r. włączonych do materiału dowodowego postanowieniem z dnia 7 listopada 2019 r., wyłączonych w tym samym dniu jak wskazano z uwagi na konieczność ochrony danych identyfikujących inne osoby, które nie są stroną postępowania, a których dane w aktach sprawy występują. W postanowieniu z dnia 1 czerwca 2020 r. organ podatkowy podkreślił, że wnioskowane dokumenty zostały zanonimizowane w sposób umożliwiający stronie zapoznanie się z ich treścią. W postanowieniu z dnia [...] czerwca 2020 2019r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymując w mocy postanowienie własne z dnia [...] czerwca 2020 r. wskazał, że prawidłowo odmówiono Spółce zapoznania się z dokumentami wyłączonymi ze sprawy, powołując się na interes publiczny jednocześnie podkreślając, że wyłączone dokumenty zawierają informacje o podmiotach trzecich podlegające ochronie (tj. tajemnicy skarbowej). Należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie oceniał zgodność z prawem postanowień wydawanych na podstawie art. 179 § 2 Ordynacji podatkowej. W orzeczeniach tych wyrażano pogląd, że przesłanką odmowy umożliwienia zapoznania się przez stronę z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy jest wykazanie przez organ, że zapoznanie się z tymi dokumentami przez stronę byłoby sprzeczne z interesem publicznym. Istnienie tej okoliczności organ powinien wykazać w uzasadnieniu postanowienia o odmowie prawa do zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy. (zob. wyroki NSA: z dnia 3 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 1958/10; z dnia 15 maja 2014r., sygn. akt II FSK 1362/12; z dnia 5 maja 2018r., sygn. akt II FSK 3512/16; z dnia 19 lutego 2019r., sygn. akt I FSK 1106/18; z dnia 28 listopada 2019r., sygn. akt I FSK 1520/19). Artykuł 179 § 2 Ordynacji podatkowej daje też podstawę do wyłączenia z akt sprawy tylko części dokumentu (np. poprzez jego anonimizację), jeżeli tylko ona zawiera w swej treści przesłankę wyłączenia, zaś pozostawienie tak zmodyfikowanego dokumentu w aktach sprawy jest niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (wyroki NSA: z dnia 3 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 1958/10 i z dnia 15 maja 2014r., sygn. akt II FSK 1362/12). W praktyce ograniczenie prawa do wglądu do akt sprawy powinno wiązać się z uprzednim wyłączeniem z akt sprawy zarówno dokumentów zawierających informacje niejawne, jak i dokumentów podlegających wyłączeniu z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Wyłączone dokumenty powinny być przechowywane odrębnie od akt sprawy, które są dostępne stronie.(v: pow. P. Pietrasz [w:] L. Etel (red.], Ordynacja podatkowa. Komentarz.). W ocenie Sądu, Skarżąca prawidłowo podnosi, naruszenie powołanych przepisów postępowania. Bezsporne jest, że odmowa umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia, które wymaga uzasadnienia faktycznego i prawnego (art. 179 § 2-3 i art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej).Takie ukształtowanie instytucji wyłączenia jawności materiałów zgromadzonych w postępowaniu rodzi po stronie organu odmawiającego dostępu do dokumentacji obowiązek wyczerpującego uzasadnienia powodów sięgnięcia do art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt I FSK 1520/19, iż prezentowane przez organ motywy rozstrzygnięcia powinny być na tyle wnikliwe i konkretne, by możliwe było zapoznanie się z racjami usprawiedliwiającymi odejście od jawności postępowania w danym przypadku i by realne było podjęcie polemiki z przytoczoną argumentacją przy uwzględnieniu konkretnych okoliczności faktycznych. Jedynie takie uzasadnienie postanowienia, które wiąże się z ingerencją w podstawowe uprawnienia strony postępowania, może odpowiadać wymogom stawianym organom w świetle zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zasady przekonywania (art. 124 Ordynacji podatkowej). Organ administracji niezasadnie odmówił uwzględnienia żądania wniosku w postaci sporządzenia i doręczenia kopii odpisu (kserokopii): protokołu przesłuchania świadka D. F. z dnia 11 czerwca 2019 r. oraz protokołu przesłuchania świadka A. K. z dnia 11 czerwca 2019 r. z uwagi na ochronę informacji niejawnych i interesu publicznego w odniesieniu do ochrony danych osób trzecich, podczas gdy pojęcia te zakresowo odnoszą się do różnych kwestii i stanowią odrębne, jak już wskazano niezależne przesłanki z art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Utożsamienie obu wymienionych w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej przesłanek wyłączenia dokumentu z akt sprawy nie jest prawidłowe. Błędne jest stanowisko organu, że objęte wnioskiem Skarżącej dokumenty zostały wyłączone z akt sprawy, dalej też, że strona ma możliwość zapoznania się ze znajdującymi się w aktach sprawy kopiami ww. dokumentów z trwale usuniętymi informacjami prawnie chronionymi o podmiotach, które w sprawie występują, a nie są stroną postępowania. Nieprawidłowa jest również argumentacja organu, że co prawda strona ma możliwość wglądu w akta sprawy i zapoznania się z wnioskowanymi dokumentami, jednakże nie można już uwzględnić jej wniosku o sporządzenie kopii żądanych dokumentów i ich doręczenia. Należy zauważyć, że istota sporu w sprawie sprowadza się do tego, czy organ prawidłowo zastosował w sprawie art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej i zawarte w nim ograniczenie dotyczące uregulowanego w art. 178 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej obowiązku udostępnienia akt i wydawania odpisów. Za Naczelnym Sądem Administracyjnym (zob. wyrok NSA z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt II GSK 159/20 wydany w podobnej sprawie ze skargi Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy wydania kopii dokumentów z akt sprawy) wypada przypomnieć, iż skoro zgodnie z treścią art. 178 § 1 i 3 O.p. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii, może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy, to brak jest podstaw do nieuwzględnienia wniosku o sporządzenie i doręczenie kopii żądanych dokumentów przy jednoczesnym umożliwieniu stronie zapoznania się z treścią żądanych dokumentów po ich anonimizacji. W realiach niniejszej sprawy zasadne zatem są zarzuty skargi, sprowadzające się do stanowiska, że skoro stronie umożliwiono zapoznanie się z kopią notatki i protokołem przesłuchania świadka z dnia 11 czerwca 2019 r. po anonimizacji, to w konsekwencji brak było podstaw do odmowy sporządzenia i doręczenia ich kopii. Nie ulega wątpliwości, że artykuł 179 § 2 Ordynacji podatkowej daje podstawę do wyłączenia z akt sprawy tylko części dokumentu (np. poprzez jego anonimizację), jeżeli tylko ona zawiera w swej treści przesłankę wyłączenia, zaś pozostawienie tak zmodyfikowanego dokumentu w aktach sprawy jest niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Należy podkreślić też, że wyłączenie określonego fragmentu materiału dowodowego nie jest tożsame z ograniczeniem sposobu zapoznania się z nim. Sąd zauważa, iż Skarżąca nie podnosi jakoby żądała sporządzenia i doręczenia kserokopii tychże dokumentów w formie niezanonimizowanej pozwalających na wydanie przez organ postanowienia z dnia [...] czerwca 2020 r., jak i postanowienia zaskarżonego skargą. Zupełnie inaczej sytuacja wyglądałaby wówczas gdyby strona skarżąca domagała się udostępnienia dokumentów o których mowa w pełnej treści (bez ich anonimizacji). Gdyby tak istotnie było organ mógł odmówić wydania ich kserokopii zważywszy na treść przywołanego wcześniej art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 oraz art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących kwotę uiszczoną z tytułu wpisu sądowego od skargi, koszty zastępstwa procesowego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa, orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 210 § 1 i art. 205 § 2 cytowanej ustawy.