VII SA/Wa 787/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D., H. U., R. B., W. D., T. G., K. C., L. P., I. Z., M. B., M. N.-G., H. D., J. G.-P., M. G., J. S., B. Z., H. E. K., E. R., M. I., A. L. na decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: I. odrzucić skargę E. R. i A. L. II. odrzucić skargę H. E. K. UZASADNIENIE Pismem z 27 marca 2022 r. B. D., H. U., R. B., W. D., T. G., K. C., L. P., I. Z., M. B., M. N.-G., H. D., J. G.-P., M. G., J. S., B. Z., H. E. K., E. R., M. I., A. L. dalej jako "strony skarżące" reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2022 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta [...] z [...] września 2021 r. nr [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla S. M. "[...]" obejmującego: budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu przy ul. O. w W. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w postępowaniu zainicjowanym przez B. D., H. U., R. B., W. D., T. G., K. C., L. P., I. Z., M. B., M. N.-G., H. D., J. G.-P., M. G., J. S., B. Z., H. E. K., M. I. Z akt administracyjnych wynika, że E. R. i A. L. nie byli stroną postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem ww. zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji. Z kolei jak wynika z akt sprawy skarżąca H. E. K. nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga E. R. i A. L. podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie B. D., H. U., R. B., W. D., T. G., K. C., L. P., I. Z., M. B., M. N.-G., H. D., J. G.-P., M. G., J. S., B. Z., H. E. K., E. R., M. I., A. L. wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie umarzenia postępowania odwoławczego. Zaskarżona decyzja została przez organ administracji publicznej tylko do stron, które zainicjowały ww. postępowanie administracyjne. Powyższe oznacza, że E. R. i A. L. nie byli stroną postępowania, zakończonego wydaniem ww. zaskarżonej decyzji i nie przysługuje im legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Z kolei, odnosząc się do odrzucenia skargi H. E. K., Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 28 lutego 2022 r. (vide ZPO w aktach administracyjnych) skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję, która zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, zgodnie z powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 30 marca 2022 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została nadana pocztą 1 kwietnia 2022 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym należało uznać, że skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę E. R. i A. L. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., zaś skargę H. E. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a.