II GZ 334/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 2605/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2605/19, odrzucił skargę A. J. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 9 października 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Skarżący w dniu 9 listopada 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 listopada 2019 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 9 listopada 2019 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie akt sądowych, a zatem z uchybieniem ustawowego terminu i w związku z czym sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o merytoryczne rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, albowiem nieznaczne (jednodniowe) przekroczenie ustawowego terminu do jej wniesienia było wynikiem obiektywnych i niezależnych od skarżącego zdarzeń losowych. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona stronie skarżącej w dniu 9 października 2019 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 listopada 2019 r. Nadanie skargi w dniu 9 listopada 2019 r. w urzędzie pocztowym nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Stanowić one mogą ewentualnie przedmiot rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sytuacji złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia