I SAB/Wr 795/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. G. E. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 19 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały. Pismem z 29 czerwca 2022 r. sąd wezwał skarżącego do złożenia kopii ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 1 lipca 2022 r. Następnie, pismem z 5 lipca 2022 r. skarżący wyjaśnił, że złożył kilka ponagleń w sprawie drogą mailową. Jak podniósł, ponaglenia składał również drogą tradycyjną (jak wskazał – listowną), czego potwierdzeniem są dowody nadania załączone do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia. Sąd w toku postępowania wzywał stronę do przedłożenia ponaglenia. Co istotne, strona skarżąca złożyła do akt spawy kilka dokumentów, które w jej ocenie stanowiły dowód wniesienia ponaglenia. I tak, dokonując w pierwszej kolejności analizy załączonych do skargi kopii potwierdzeń nadania korespondencji do Wojewody Dolnośląskiego, należy podnieść co następuje. W aktach sprawy (k. 8 akt sądowych) znajduje się potwierdzenie nadania do organu przesyłki o numerze [...] z datą stempla pocztowego 6 października 2021 r. Jak wynika z analizy akt administracyjnych dokonanej przez sąd, dokument ten potwierdza nadanie pisma strony z 5 października 2021 r., w którym strona poinformowała organ o zmianie adresu zamieszkania. Kolejne potwierdzenie nadania o numerze [...] (k. 9 akt sądowych) z datą stempla pocztowego 27 stycznia 2022 r., dotyczy pisma z 26 stycznia 2021 r. tj. korespondencji skierowanej przez żonę strony E. E. do organu. Z treści tego pisma wynika m.in. prośba o możliwie szybkie wydanie decyzji w sprawie. Trzeciego z potwierdzeń nadania o numerze [...] z datą stempla pocztowego 16 grudnia 2021 r. (k. 9 akt sądowych) nie sposób przyporządkować do żadnego z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Również skarżący nie wykazał, czy potwierdzenie w istocie dotyczy ponaglenia. Poprzestał bowiem jedynie na twierdzeniu, iż załączone do skargi potwierdzenia nadania dotyczą ponagleń. Ponadto, na wezwanie sądu strona wraz pismem z 5 lipca 2022 r. przedłożyła korespondencję mailową (k. 30-39 akt sądowych). Z treści wiadomości e-mail (których nadawcą jest strona lub żona strony) nie wynika jednak, by wiadomości te stanowiły ponaglenie adresowane do organu wyższego stopnia. Z treści ww. wiadomości wynika jedynie niezadowolenie strony co do opóźnienia w wydaniu decyzji oraz prośby o załatwienie sprawy i żądanie wyjaśniania przyczyn opóźnienia. Ponadto, z załączonej przez stronę korespondencji e-mail wynika, że 4 grudnia 2021 r. pracownik organu poinformował stronę o tym, iż pismo dotyczące uzasadnienia przyczyn opóźnienia należy skierować drogą pisemną do organu. Należy również odnotować, iż strona została pouczona przez organ o sposobie i trybie wniesienia ponaglenia w sprawie (vide: pouczenie zawarte w wezwaniu z 7 lipca 2021 r.). Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu taką skargę musi poprzedzać ponaglenie. Wszystkie powyższe okoliczności w ocenie sądu świadczą o tym, iż strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.