I FZ 518/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1396/04 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2002 r. i marzec, maj, czerwiec, lipiec oraz sierpień 2003 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE I FZ 518/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1396/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek M. S. z dnia 1 grudnia 2006 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 6 listopada 2006 r. odrzucające jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 czerwca 2004 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2002 r. i marzec, maj, czerwiec, lipiec oraz sierpień 2003 r. Sąd I instancji wskazał, iż ustanowiony dla strony pełnomocnik z urzędu zgłosił swój udział w sprawie pismem z dnia 16 sierpnia 2006 r., natomiast skargę kasacyjną wniósł w dniu 2 października 2006 r., a wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia wniósł pismem z dnia 1 grudnia 2006 r., wyjaśniając, iż omyłkowo nie sformułował go w skardze kasacyjnej i podkreślając, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało mu doręczone dopiero 4 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, wskazał, iż w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd w postępowaniu międzyinstancyjnym ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Konieczność uwzględnienia warunku dokonania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której został ustanowiony, przy respektowaniu ustalonego art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminu na sporządzenie skargi kasacyjnej, pozwala przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej można uznać za wniesiony w terminie, o ile zostanie złożony do 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymał pełnomocnictwo strony (por. I FZ 515/06). W niniejszej sprawie, niezależnie od momentu otrzymania przez pełnomocnika postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został złożony w terminie 30 dni od momentu, gdy pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, stąd też podlegał odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia jego autor przyznał, iż fakty ustalone przez Sąd I instancji - a więc wniesienie przedmiotowego wniosku po terminie - nie budzą żadnych wątpliwości. Jednakże w ocenie autora zażalenia strona została pozbawiona w wyniku czynności podejmowanych przez swego pełnomocnika, bez swojej winy, prawa do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji, co należy uwzględnić przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie, gdyż sytuacja skarżącego jest wyjątkowa - liczył on na pomoc, której nie otrzymał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z kolei z art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wskazać przede wszystkim należy na to, że autor zażalenia nie podważa ustaleń faktycznych Sądu I instancji - zwłaszcza nie wskazuje, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie ustawowym do dokonania tej czynności. Pełnomocnik strony zgadza się nie tylko z poglądem Sądu odnośnie spóźnionego złożenia przedmiotowego wniosku, ale również z prezentowaną przez Sąd wykładnią przepisów i powołanym orzecznictwem. Jedynym argumentem przemawiającym w ocenie pełnomocnika za uwzględnieniem zażalenia jest brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż stanowisko to nie może zostać uznane za zasadne. Podkreślić należy, iż, w przeciwieństwie do rozpatrywania merytorycznego wniosku o przywrócenie terminu, przesłanka winy strony bądź jej braku w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie ma znaczenia dla stwierdzenia wniesienia tego wniosku po terminie. Uznanie wniosku o przywrócenie terminu za spóźniony skutkuje jego odrzuceniem, niezależnie od przyczyn spóźnienia. Skoro strona nie podważa ustaleń faktycznych Sądu I instancji odnośnie czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a więc momentu początku biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie tego terminu, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.