I FSK 1541/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej T.F.L. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 1574/06 w przedmiocie oddalenia skargi w sprawie ze skargi T.F.L. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z.G. z dnia 11 lipca 2005 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić stronie wnoszącej skargę kasacyjną kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z 24.04.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygn. I SA/Go 1574/06 oddalił skargę T.F.L. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z 11.07.2005 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej. W dniu 29.06.2007 r. T.F.L. S.A. złożył o skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia, po czym skarga ta została cofnięta pismem z 11.09.2007 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 17.09.2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje: Stosownie do treści art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej "popsa"), skarżący może cofnąć skargę. Sąd jest związany żądaniem strony, jeżeli stwierdzi jego dopuszczalność tj., jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie tut. Sąd nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej przepisie prawa. Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 popsa orzeczono jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 popsa.