II SA/Gl 839/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A.C. i W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę. UZASADNIENIE Po rozpoznaniu wniosku D. N. i Z. N., decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta C. ustalił sposób zagospodarowania i warunki zabudowy działki nr 1, obręb [...], położonej w C. przy ul. [...], polegające na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego dla funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej. Załącznikami do decyzji uczyniono kopię mapy zasadniczej oraz wyniki analizy przestrzennej. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że przedmiotowy teren nie jest objęty planem miejscowym. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i budynkiem, objętym wnioskiem. Budynki te usytuowane są w granicach z sąsiednią nieruchomością. Działka zlokalizowana jest w drugiej linii zabudowy. Obsługa komunikacyjna zapewniona jest z działki drogowej nr 2 (własność Skarbu Państwa), drogi wewnętrznej, włączonej do ul. [...] (droga gminna). Potrzeby parkingowe (1 miejsce na mieszkanie), zapewnione będą na terenie posesji. Zaopatrzenie w energię elektryczną, wodę, gaz, ciepło, odprowadzanie ścieków bytowo-gospodarczych i wód opadowych oraz gospodarowanie odpadami odbywać się będzie z wykorzystaniem istniejących przyłączy, instalacji i urządzeń. Inwestycja stanowi kontynuację funkcji występujących w obszarze analizowanym. Teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Wydanie decyzji jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ administracji podał, że nie analizowano parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy, gdyż inwestycja nie wpłynie na zmiany w tym zakresie. Zdaniem organu, inwestycja spełnia wymogi z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293). Odnosząc się do uwag skarżących W. C. i A. C. jako właścicieli nieruchomości sąsiedniej, którzy zarzucili pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych oraz prowadzenie postępowania w sprawie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku, organ podał, że decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Zgodnie z pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, obecnie budynek jest użytkowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem jako gospodarczo-garażowy. W odwołaniu od decyzji skarżący zarzucili, że przedmiotowy budynek zrealizowano z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, powiększając powierzchnię zabudowy o łącznik z istniejącym budynkiem mieszkalnym. W trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie po złożeniu projektu zamiennego, inwestorzy wystąpili o zmianę jego funkcji, co ich zdaniem jest niedopuszczalne. Skarżący podnieśli też, że budynek jest niesamodzielny, gdyż kotłownia znajduje się w budynku mieszkalnym. Przedmiotowy budynek ma poddasze użytkowe, użytkowane bezprawnie, co ma znaczenie dla ustalenia powierzchni zabudowy. Brak też właściwego zaopatrzenia w energię elektryczną. Zmiana funkcji spowoduje wysoką emisję spalin. Obsługa dwóch budynków mieszkalnych doprowadzi do zwiększenia oddziaływania na ich posesję. Stąd też skarżący wnieśli o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 7, art. 8 i art. 9 kpa. Jednakże zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Kolegium po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania i zacytowaniu treści art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu, wyżej powołanej stwierdziło bowiem, że przedmiotowa inwestycja spełnia ustawowe przesłanki, obligujące do uwzględnienia wniosku. Zgodność zamierzenia z wymogami prawa budowlanego będzie zaś przedmiotem odrębnego postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Ustalenia dotyczące ochrony osób trzecich zostały prawidłowo zapisane w pkt 2e decyzji, zgodnie z treścią § 2 pkt 7 rozp. Min. Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589). Stąd też odwołania nie uwzględniono. W skardze do sądu administracyjnego skarżący ponownie zarzucili wszczęcie dwóch postępowań dla przedmiotowego budynku, domagając się oceny całej dokumentacji budowy. Skarżący przedstawili przebieg postępowania przez organami nadzoru budowlanego w sprawie przedmiotowego budynku jako zrealizowanego z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę. Wskazali na różnice w parametrach obiektu, wynikające z wydanych w sprawie decyzji oraz brak odniesienia się przez Kolegium do ich zarzutów co do braku własnego przyłącza energii i wody. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. W kolejnym piśmie z dnia 12 listopada 2020 r. skarżący podtrzymali dotychczasowe zarzuty co do wadliwości udzielonego pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W ramach niniejszego postępowania sądowego kontroli podlegała jedynie zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy. Brak było podstawy prawnej do zbadania całości dokumentacji przedmiotowego budynku. Kwestia ta należy bowiem do odrębnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Jak wynika z akt sprawy, skarżący bezskutecznie w trybie stwierdzenia nieważności domagali się wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji PINB dla miasta C. z dnia [...] r. udzielającej inwestorom pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku jako gospodarczo-garażowego. Parametry tego obiektu wynikają z tejże decyzji. Mianowicie, obiekt ma powierzchnię użytkową wynoszącą 63,46m², kubaturę 246,54m³, wysokość 6,77m i dwie kondygnacje nadziemne (w tym poddasze użytkowe). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Zatem dopóki decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego w nadzwyczajnych trybach, ma walor wiążący. Żądanie skarżących stwierdzenia nieważności tejże decyzji nie stanowiło zaś prawnej przeszkody w prowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zmiany funkcji przedmiotowego obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Co prawda organ I instancji zawiesił z tego powodu postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, lecz wskutek zażalenia inwestorów Kolegium uchyliło postanowienie tego organu (postanowieniem z dnia [...]r.). Decyzja o ustaleniu warunków jednoznacznie określa też obiekt będący przedmiotem postępowania. Mianowicie, zgodnie z załącznikiem graficznym nr 1, obiekt, objęty postępowaniem oznaczono ukośnymi liniami. Zaznaczony obiekt nie obejmuje tzw. łącznika z drugim budynkiem mieszkalnym, zlokalizowanym na działce inwestycyjnej. Zarzuty skarżących co do legalności budowy tzw. łącznika są bez znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy. W ramach niniejszego postępowania badaniu podlegały jedynie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu, wyżej powołanej. Skoro zaś wniosek dotyczył jedynie zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku (bez zmiany parametrów zabudowy), przesądzające było występowanie w obszarze analizowanym funkcji mieszkalnej jednorodzinnej z punktu widzenia zasady dobrego sąsiedztwa z pkt 1 tego przepisu. Analiza przestrzenna wykazała istnienie tego rodzaju zabudowy, chociażby na działce skarżących. Organy administracji prawidłowo też wskazały na dostęp do drogi publicznej (pkt 2), istnienie uzbrojenia terenu, wystarczającego dla zamierzenia budowlanego (pkt 3), brak konieczności uzyskania zgody na zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych (pkt 4) oraz zgodność decyzji z przepisami odrębnymi (pkt 5). Wbrew zarzutom skarżących, skoro na działce inwestorów znajduje się przyłącze energii elektrycznej i wody, służące już obsłudze istniejącego budynku mieszkalnego, oznacza to spełnienie przesłanki z pkt 3 przepisu. Przedmiotowy obiekt nie musi mieć własnego, odrębnego przyłącza. Sposób doprowadzenia mediów do przedmiotowego budynku będzie przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania przed organami administracji architektoniczno-budowlanej. Spełnienie wymogów z prawa budowlanego winno zatem nastąpić dopiero na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Faktem jest, że Kolegium nie odniosło się precyzyjnie do zarzutów odwołania, lecz uchybienie z art. 107 § 3 kpa, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Organ I instancji w pkt 2 lit. b decyzji określił wymagania w zakresie obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji z wykorzystaniem istniejących przyłączy, urządzeń i instalacji, zaś zaopatrzenie w energię cieplną – z wykorzystaniem indywidualnego systemu grzewczego, zgodnie z wymogami uchwały Nr V/36/1/2017 Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa śląskiego ograniczeń w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2017 r., poz. 2624). Prawidłowo też w decyzji organu I instancji określono wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich (pkt 2 lit. e). Zarzuty skarżących co do zwiększenia uciążliwości wskutek wzrostu emisji spalin, nie mogły odnieść skutku na tym etapie postępowania. Wadliwe funkcjonowanie instalacji do ogrzewania przedmiotowego budynku może być przedmiotem kontroli organów ochrony środowiska po przystąpieniu do użytkowania po zmianie funkcji obiektu na mieszkalną. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu oraz uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postepowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym nastąpiło na podstawie zarządzenia nr 31 Prezesa WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2020 r. oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). mr