Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Ol 857/14

Administrative courts2014-12-16
Case number
I SA/Ol 857/14
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Judgment date
2014-12-16
Type
Postanowienie WSA w Olsztynie

Judges

Renata Kantecka

Ruling

Umorzono postępowanie sądowe

Judgment text

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie WSA/post.1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE I SA/Ol 857/14 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo z dnia 6 listopada 2014 r. wniesione przez A. T. (zwaną dalej skarżącą) na ww. decyzję Kolegium z dnia "[...]" w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W piśmie tym, skierowanym do Kolegium skarżąca stwierdziła, iż w związku z uchyleniem w całości decyzji organu I instancji, postępowanie odwoławcze zostało zakończone. W związku z tym, skarżąca za bezprzedmiotowe uznała wnoszenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wyjaśniło, iż z ostrożności procesowej, pismo skarżącej zostało zakwalifikowane jako skarga do sądu administracyjnego, w sytuacji dalszego kwestionowania nałożonego na skarżącą zobowiązania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 listopada 2014 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy wniesione pismo z dnia 6 listopada 2014 r. adresowane do Kolegium, należy potraktować jako skargę do Sądu. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca wyjaśniła, iż pismo z dnia 6 listopada 2014 r. nie stanowi skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a." ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Postępowanie przed sądami administracyjnymi dotyczące kontroli tej działalności w sprawach skarg na m.in. decyzje administracyjne wszczynane jest na skutek wniesienia środka zaskarżenia. Zaskarżenie aktu, jako objaw woli skarżącego, wskazujący na brak akceptacji tego aktu, powinno wynikać z treści wniesionej skargi. Dla wszczęcia i prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego konieczne jest zatem wniesienie skargi jako pisma procesowego skierowanego do sądu oraz zawartego w niej żądania weryfikacji aktu w całości lub w części. W niniejszej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało pismo skarżącej z dnia 6 listopada 2014 r., kwalifikując je jako skargę do sądu administracyjnego. Powyższe pismo zostało zarejestrowane przez Sąd do Repertorium SA pod sygnaturą I SA/Ol 857/14. Jednocześnie skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy wniesione pismo należy zakwalifikować jako skargę na decyzję Kolegium. W związku z odpowiedzią negatywną, postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w badanej sprawie, gdyż nie jest możliwe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy w konkretnym układzie procesowym, mimo przesłania pisma z dnia 6 listopada 2014 r. przez Kolegium, powyższe pismo nie stanowi skargi (środka zaskarżenia). Przeprowadzenie przez Sąd kontroli legalności decyzji administracyjnej wymaga bowiem istnienia aktu, który został zaskarżony. W tej sytuacji, wydanie wyroku w przedmiocie decyzji wskazanej w piśmie z dnia 6 listopada 2014r. stało się niedopuszczalne. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.