II OSK 1368/07

SENTENCJA II OSK 1368/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. B. i L. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 639/07 w zakresie odrzucenia skargi L. B. i L. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. B. i L. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pomimo obowiązku wynikającego z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu skarżący nie wnieśli opłaty w terminie. Wezwanie zostało bowiem doręczone im w dniu 25 kwietnia 2007r, a wpis został opłacony w dniu 4 maja 2007 r., podczas kiedy termin do uiszczenia przedmiotowej opłaty upłynął z dniem 2 maja 2007 r. Z powyższego względu, na mocy art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną skargę. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wnieśli L. B. i L. L., zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżących termin do wniesienia żądanej opłaty w ogóle nie rozpoczął swojego biegu albowiem jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy, wezwanie doręczone zostało na adres "..." z siedzibą w P. przy ul. [...], co potwierdza podpis pracownika tego Zakładu, jak i pieczęć tej firmy widniejąca na przedmiotowym potwierdzeniu. Tymczasem skarżący podali jako adres do doręczeń: [...], P., na który to adres wezwanie do nich nie zostało skierowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane na adres do korespondencji wskazany przez skarżących tj. [...], P. Jednak jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania przesyłka sądowa dotarła na adres "..." z siedzibą w P. przy ul. [...]. Zauważyć też należy brak jakichkolwiek powiązań między osobą odbierającą wezwanie tj. p. R. S., a osobami skarżących. Wskazać tym samym należy, iż wadliwe w warunkach przedmiotowej sprawy doręczenie wezwania sądowego skutkuje nieważnością postępowania o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Skoro bowiem strony skarżące nie otrzymały wezwania Sądu na adresy, które traktować należało jako adresy do doręczeń w rozumieniu art. 46 § 2 p.p.s.a. to przyjąć trzeba, że pozbawione zostały możności obrony swych praw. Na powyższą okoliczność faktyczną wskazują także zarzuty kasacji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.