I SAB/Go 32/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Anna Juszczyk- Wiśniewska (spr.) Protokolant Referent Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2005 r. postanawia umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2010 r. skarżąca S.B. złożyła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2005r. Złożenie skargi do Sądu poprzedzone zostało złożeniem w dniu 18 sierpnia 2010 r. do Ministra Finansów ponaglenia na niezałatwienie przedmiotowej sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] listopada 2010 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W zaistniałych okolicznościach należało umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Należy mieć na względzie, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie będzie już mógł uwzględnić skargi na zasadzie art.149 P.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 §2 pkt1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku wydania przez organ decyzji przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie należało przyjąć, iż Dyrektor Izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność tego organu zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...] listopada 2010 r. stosownej decyzji administracyjnej. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie odwoławcze. Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. Teza powyższa wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni aprobuje. Wobec powyższego, na podstawie cyt. wyżej art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. .