III SA/Kr 169/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek ( spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Politechniki z dnia 7 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia na I rok studiów III stopnia I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata W. W. - Kancelaria Adwokacka w K, ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. UZASADNIENIE Komisja Rekrutacyjna Wydziału [...] Politechniki decyzją z dnia [...] 2011r., przyjęła P. T. na l rok studiów III stopnia prowadzonych w systemie stacjonarnym w dziedzinie [...] i dyscyplinie Inżynieria [...], w roku akademickim 2011/12 na podstawie art. 196 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z zasadami określonymi w uchwale Senatu Politechniki z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie zasad przyjęć na l rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia przewidzianych do uruchomienia w roku akademickim 2011/12 podstawą przyjęcia na l rok studiów III stopnia prowadzonych w systemie stacjonarnym w dziedzinie [...] i dyscyplinie [...] w roku akademickim 2011/12, były wyniki postępowania rekrutacyjnego uwzględniającego wynik egzaminu wstępnego i wynik rozmowy kwalifikacyjnej. W postępowaniu kwalifikacyjnym, którego wyniki odnotowano w protokole nr [...] Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, P. T. uzyskał pozytywną ocenę kwalifikującą do przyjęcia na studia w wybranej przez niego dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej. Odwołując się od powyższej decyzji w szczególności w zakresie liczby przyznanych punktów, P. T. podniósł, że komisja rekrutacyjna nie uwzględniła współczynników pozwalających na ustalenie jednolitej skali wag ocen kandydatów z różnych uczelni. Komisja nie przyznała mu też punktów z tytułu "pełnione funkcje w zakładzie pracy", pomimo brania przez niego udziału w grancie Unii Europejskiej, uprzednich studiów doktoranckich oraz prowadzenia zajęć ze studentami. Rektor Politechniki decyzją z dnia 7 grudnia 2011r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] z dnia [...] 2011r. na podstawie art. 196 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 3 ust. 2 uchwały Senatu Politechniki z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie zasad przyjęć na l rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia przewidzianych do uruchomienia w roku akademickim 2011/12. Organ odwoławczy wskazał, że nie stwierdził naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia a zgodnie z treścią art. 196 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 3 uchwały Senatu Politechniki z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie zasad przyjęć na l rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia przewidzianych do uruchomienia w roku akademickim 2011/12, podstawą odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia. Organ odwoławczy zauważył, że kandydat ubiegający się o przyjęcie na Wydział [...] mógł zostać przyjęty na l rok studiów na podstawie postępowania kwalifikacyjnego, którego elementami były: średnia ocen z toku studiów oraz punkty przyznane na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej. Średnia ocen z toku studiów została obliczona w skali 2-5 i według takiej samej skali zostali ocenieni wszyscy kandydaci. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej skarżący otrzymał maksymalny wynik 5 pkt, pomimo, że prowadzenie zajęć na Uniwersytecie oraz Uniwersytecie Medycznym nie spełnia kryterium "pełnionych funkcji w zakładzie pracy". Średnia ocen ze studiów wyniosła 4, 07 pkt, a więc średnia arytmetyczna średniej ze studiów i oceny z rozmowy kwalifikacyjnej uwzględniona na liście rankingowej wyniosła 4, 54 pkt. P. T. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo wskazał, ze nie jest jasne, czy średnia arytmetyczna nie powinna być liczona, jako średnia z poszczególnych punktów rozmowy kwalifikacyjnej i z oceny za studia. W takim przypadku średnia skarżącego byłaby wyższa. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne orzekają także (poza zakresem spraw określonych w § 2) w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kryterium sądowej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ((tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 572), kontroli pod względem zgodności z prawem poddała decyzje organów uczelni m.in. w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów a także osób ubiegających się o uzyskanie statusu studenta lub doktoranta zgodnie z art. 207 ust. 1 ww. ustawy. Skarga nie jest zasadna. Zasady rekrutacji na studia III stopnia na Politechnice reguluje uchwała Senatu Politechniki z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie zasad przyjęć na I rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia przewidzianych do uruchomienia w roku akademickim 2011/12. Zgodnie z załącznikiem nr 2 ww. uchwały "o przyjęciu na stacjonarne studia III stopnia na Wydziale [...] decyduje miejsce na liście rankingowej ustalane na podstawie sumy średniej ocen z toku studiów oraz punktów przyznanych na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej w skali 0-5". Wynikające z ustawy i uchwały Senatu warunki (przesłanki) przyjęcia na studia doktoranckie mają charakter materialnoprawny gdyż ich spełnienie lub niespełnienie stanowi podstawę decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na te studia. Trafnie, zatem Rektor Politechniki, jako organ odwoławczy zauważył, że kandydat ubiegający się o przyjęcie na Wydział [...] mógł zostać przyjęty na l rok studiów na podstawie postępowania kwalifikacyjnego, którego elementami były: średnia ocen z toku studiów oraz punkty przyznane na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej. W postępowaniu kwalifikacyjnym, którego wyniki odnotowano w protokole nr [...] Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, skarżący uzyskał pozytywną ocenę kwalifikującą do przyjęcia na studia w wybranej przez niego dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej. Jak wynika z protokołu średnia ocen z toku studiów skarżącego wyniosła 4, 07 pkt. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej skarżący otrzymał maksymalny wynik 5 pkt. Zatem średnia arytmetyczna średniej ze studiów i oceny z rozmowy kwalifikacyjnej uwzględniona na liście rankingowej wyniosła 4, 54 pkt. W konsekwencji zasadnie Komisja Rekrutacyjna Wydziału [...] Politechniki decyzją z dnia [...] 2011r., przyjęła P. T. na l rok studiów III stopnia prowadzonych w systemie stacjonarnym w dziedzinie [...] i dyscyplinie [...], w roku akademickim 2011/12, a Rektor Politechniki zaskarżoną decyzją utrzymał tą decyzję w mocy. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organy nie naruszyły przepisów dotyczących zasad prowadzenia postępowania, ani przepisów prawa materialnego skutkujących wadliwością rozstrzygnięć. Skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Sąd działając na podstawie art. 151 w/w ustawy, orzekł jak w sentencji. O wynagrodzeniu wyznaczonego dla skarżącego adwokata orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 29 ust.1 ustawy z dnia z dnia 26 maja 1982 r. –Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 146, poz. 1188 ze zm.), określając ich wysokość na podstawie §19 pkt 1 i §18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).