II OZ 1053/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 645/12 o odmowie sprostowania sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 645/12 w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Zgierzu na uchwałę Rady Gminy w Ozorkowie z dnia 10 czerwca 1998 r., nr XL/313/98 w przedmiocie zasad i trybu korzystania z gminnych urządzeń zaopatrzenia w wodę oraz opłat za wodę na terenie Gminy Ozorków postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 645/12 po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Sławomira Posmyka o sprostowanie sentencji wyroku tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Zgierzu na uchwałę Rady Gminy w Ozorkowie z dnia 10 czerwca 1998 r., nr XL/313/98 w przedmiocie zasad i trybu korzystania z gminnych urządzeń zaopatrzenia w wodę oraz opłat za wodę na terenie Gminy Ozorków, odmówił sprostowania tego wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 14 września 2012 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Sławomir Posmyk zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki poprzez uwidocznienie w wyroku, że rozprawę rozpoznano przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Anny Alamy. Powołując się na przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) Sąd stwierdził, że sentencja wyroku z dnia 22 sierpnia 2012 r. zawiera wszystkie ustawowo określone elementy wymienione w art. 138 tej ustawy. W szczególności prawidłowo została w niej określona strona skarżąca. Podmiotem, który wniósł skargę w sprawie był Prokurator Rejonowy w Zgierzu. Tymczasem, Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Anna Alama w toku rozprawy występowała w imieniu strony skarżącej. Sformułowanie zawarte w wyroku wskazujące na oznaczenie prokuratora, który brał udział w sprawie odnosi się do prokuratora, który zgłosił swój udział w postępowaniu w trybie określonym w art. 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z dokumentów załączonych do akt sądowych nie wynika, by Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Anna Alama zgłosiła swój udział w postępowaniu w trybie tego przepisu. Tym samym – w ocenie Sądu - określenie strony skarżącej zawarte w wyroku, a jednocześnie brak wskazania prokuratora, który zgłosił udział w sprawie, nie stanowi w sprawie niniejszej niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego lub innej oczywistej omyłki. W zażaleniu na powyższe postanowienie Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599) w związku z art. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nie uznanie jednolitości struktury działania Prokuratury związanej z możliwością zastępowania prokuratora Prokuratury Rejonowej przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej przed sądem administracyjnym w sprawie zainicjowanej wniesieniem skargi przez prokuraturę niższego rzędu, 2) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 141 § 1 oraz w zw. z art. 8 tej ustawy, poprzez uznanie, że w komparycji wyroku z dnia 22 sierpnia 2012 r. Sąd nie powinien wskazywać prokuratora, który brał udział w sprawie i uznaniu, że powinien on zgłosić swój udział podczas gdy wniesienie skargi przez prokuratora Prokuratury Rejonowej do sądu wojewódzkiego stanowi zgłoszenie udziału Prokuratury rozumianej jako całości niepodzielnej na zewnątrz jednostki organizacyjnej, co miało istotny wpływ na wynik rozpoznania wniosku prokuratora z dnia 14 września 2012 r. o sprostowanie wyroku, z jednoczesnym niewyjaśnieniem w uzasadnieniu postanowienia roli prokuratora i jego uprawnień procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 138 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Zgodnie zaś z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie kwestią podnoszoną we wniosku o sprostowanie sentencji wyroku WSA w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 645/12 jest konieczność zamieszczenia w wyroku informacji, że w rozprawie uczestniczył Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi – Anna Alama. Wskazać należy, że stosownie do art. 5 ustawy o prokuraturze, jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej nieważności do sądu administracyjnego. Z kolei zaś zgodnie z art. 8 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według ich oceny wymagają tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują im prawa strony. Powyższe przepisy regulują dwie procesowe kompetencje: wniesienie skargi do sądu administracyjnego oraz przystąpienie do udziału w toczącej się sprawie, z których prokurator, zgodnie ze swoją wolą, może skorzystać. Nie ulega wątpliwości, że korzystając z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia skargi, prokurator staje się stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Jeżeli natomiast prokurator zdecyduje się na przystąpienie do udziału w toczącym się postępowaniu przed sądem, wówczas podstawę prawną takiego zgłoszenia stanowić będzie art. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym owo zgłoszenie może nastąpić w formie pisma do sądu bądź ustnie, na rozprawie do protokołu sądowego (H. Wichlińska-Polak, Zarys metodyki, s. 128). W niniejszej sprawie ze skargą na uchwałę Rady Gminy w Ozorkowie z dnia 10 czerwca 1998 r., nr XL/313/98 wystąpił Prokurator Rejonowy w Zgierzu, prawidłowo zatem Sąd I instancji w sentencji wyroku jako stronę skarżącą wskazał Prokuratora Rejonowego w Zgierzu. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Sądem I instancji, na posiedzenie Sądu w imieniu strony skarżącej stawiła się Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi Anna Alama, która nie składała ustnie żadnych wniosków, nie złożyła również żadnego wniosku, czy też zgłoszenia w formie pisemnej. Mając zatem na uwadze akcentowaną w zażaleniu jednolitość struktury działania Prokuratury, która stoi na straży praworządności, przyjąć należało, że obecny na rozprawie Prokurator Okręgowy w Łodzi występował w imieniu skarżącego Prokuratora Rejonowego w Zgierzu. Tym samym z faktu obecności na posiedzeniu Sądu Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi, pomimo tego, że skarżącym w sprawie jest Prokurator Rejonowy w Zgierzu, nie można wywodzić, że Sąd miał obowiązek umieszczenia w sentencji wyroku informacji, że rozpatrzenie sprawy nastąpiło przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi. Wobec powyższego uznać należy, że zaskarżone postanowienie odmawiające sprostowania sentencji wyroku nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.