I OZ 913/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 780/08 odrzucające skargę kasacyjną W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 780/08 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia części dokumentów postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 780/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 780/08 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia części dokumentów. W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do art. 221 tej p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie podlega opłacie w stałej wysokości (wpisowi w wysokości 100 zł), uiszczenie zatem jedynie połowy tej kwoty czyni skargę kasacyjną nieopłaconą. W zażaleniu zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności art. 174 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 220 § 1, 230 § 1, 220 § 3, 221 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że skarga nie została opłacona należycie jako taka podlegała odrzuceniu WSA nie zarządził zwrotu kwoty wniesionej w dniu 16.09.2008 roku tytułem opłaty od wniosku co oznacza, że również dla WSA było jasne, że opłata ta została wniesiona w związku z zaskarżeniem wyroku wolą Skarżącego było zaliczenie jej na poczet opłaty od skargi kasacyjnej. Kwota 50 zł została wniesiona w dniu 9.10.2008 roku jedynie z ostrożności procesowej. Domaganie się dalszych opłat od skargi kasacyjnej jest całkowicie nieracjonalne i sprzeczne z wyraźnym brzmieniem powołanych przepisów. W uzupełnieniu do zażalenia pismem z dnia 7 listopada 2008 r. wskazano, że stronie przysługuje prawo uzupełnienia ewentualnych braków środka zaskarżenia w terminie otwartym do jego wniesienia. Podtrzymując w całości wywody zażalenia z dnia 6 listopada 2008 roku, że stosowna opłata została skutecznie wniesiona, z ,,najdalej idącej ostrożności procesowej" złożono w załączeniu dowód wpłaty kolejnej kwoty 50 zł tytułem opłaty od skargi kasacyjnej. Jednocześnie wyjaśniono, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony w art. 177 p.p.s.a. nie znajduje w niniejszym przypadku zastosowania, gdyż termin ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony wyrok podlegałby uzasadnieniu. Jak wskazano, mimo złożenia stosownego wniosku skarżący nie otrzymał uzasadnienia wyroku, toteż bieg terminu określonego w tym przepisie nie rozpoczął się. Autor zażalenia stwierdził, że nie istnieje żaden inny przepis, któryby wyznaczałby termin do wniesienia skargi kasacyjnej oraz że z art. 32 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej wynika uprawnienie strony, zgodne z konstytucyjną zasadą dwuinstancyjności postępowania sądowo -administracyjnego do zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną. Uznano, że w tej sytuacji, z woli ustawodawcy termin do złożenia skargi kasacyjnej jest otwarty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem radca prawny wnoszący skargę kasacyjną w imieniu W. W. powinien był bez wezwania uiścić wpis stały, od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., a nie jak to uczynił w kwocie 50 zł. Wskazać bowiem należy, iż wpis od skargi kasacyjnej niewątpliwie jest opłatą stałą, o której mowa w przepisie art. 221 p.p.s.a. Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość ("wysokość stałą"). Gdy pismo procesowe podlega opłacie w wysokości ułamkowej części kwotowo określonego wpisu stałego, to opłata ta zawsze ma wysokość stałą. Nie przeczy temu konieczność dokonania w takiej sytuacji operacji rachunkowej celem ustalenia ułamkowej wysokości opłaty, gdyż wynik tej operacji zawsze może być jeden. Usuwa to możliwość powoływania się na niepewność co do wymagania, któremu strona, reprezentowana przez pełnomocnika musi sprostać, aby nie narazić się na sankcję przewidzianą w art. 221 in fine (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 395/05, LEX nr 196445). Uiszczenie przez wnoszącego skargę kasacyjną, reprezentowanego przez adwokata, wpisu stałego od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości wywołuje skutek taki, jak nieuiszczenie wpisu (por. Małgorzata Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Zakamycze, Kraków 2005, s. 547). Z uwagi na dyspozycję przepisu art. 221 p.p.s.a., kwestia uiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej nie jest brakiem formalnym skargi, który w razie nieuzupełnienia podlegałby rygorowi przepisu art. 178 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie określony w art. 177 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Przepis powyższy zawiera ogólną zasadę wnoszenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z powyższym przepisem skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 32 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 63, poz. 424) wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym uzasadnia się tylko w przypadku uwzględnienia skargi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko Prezesowi Instytutu Pamięci. Skarżącemu doręcza się odpis wyroku. Przepis powyższy jest przepisem szczególnym, który ma zastosowanie jedynie w sprawach regulowanych przez ustawę o IPN. W sprawach tych, jak wynika z powyższego przepisu, uzasadnienie wyroku doręcza się stronie jedynie w przypadku uwzględnienia skargi. Z brzmienia art. 177 p.p.p.s.a. w związku z art. 32 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej wynika, że w sprawach regulowanych przez ustawę o IPN, w przypadku wyroku oddalającego skargę, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg w dniu doręczenia stronie odpisu samej sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 3 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. W. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia części dokumentów. Skoro skarga została oddalona to prawidłowo skarżącemu doręczono jedynie odpis sentencji wyroku. Odpis został doręczony skarżącemu w dniu 15 września 2008 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 16 września tego samego roku. Oznacza to, że w terminie otwartym do jej wniesienia nie uzupełniono braku, polegającego na nieuiszczeniu wpisu stałego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.