II FSK 2037/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia WSA (del.) Piotr Przybysz (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 824/17 w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Wyrokiem z 1 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 824/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi T. K. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 30 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). Wyrok ten jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku zaskarżając go w całości. Strona przeciwna, reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego, według norm przepisanych. W dniu 25 listopada 2020 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymaga, że art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przewidujący możliwość cofnięcia skargi przez stronę oraz warunki skutecznego cofnięcia skargi, znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (art. 193 p.p.s.a.). Stosowanie powołanego przepisu w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej wymaga zatem uwzględnienia specyfiki i odrębności postępowania kasacyjnego w stosunku do postępowania przed sądem pierwszej instancji. W konsekwencji przyjąć należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące i skutkuje umorzeniem postępowania. Z uwagi na zasadę związania granicami skargi kasacyjnej, Sąd ten nie jest władny badać zasadności cofnięcia (zob. podobnie B. Dauter, komentarz do art. 193 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.