I SA/Sz 645/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi A. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] 2019 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących A. B. i M. B. kwotę [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą ustalono A. B. i M. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2018 r. w kwocie [...]zł za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Jako podstawę prawna rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) – dalej: "O.p.", oraz art. 1c, art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 i ust. 5, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. a i b, art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1445 ze zm.) – dalej: "u.p.o.l.", § 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit, a i b uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...]). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt podatkowych wynika, że decyzja ta zapadła w następującym stanie sprawy. M. A. i M. B. (dalej także: "Podatnicy", "Skarżący"), w wyniku zawarcia aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2009 r. Rep. A nr [...], są właścicielami lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2 oraz pomieszczenia przynależnego (komórki) o powierzchni użytkowej [...] m2, położonych [...] przy ul. [...]. Ze wskazaną nieruchomością związany jest udział [...] we własności działek gruntu (nr [...] i [...] obręb [...] o łącznej powierzchni [...] m2) oraz w częściach wspólnych budynku i urządzeniach, które służą do wspólnego użytku wszystkich właścicieli lokali. Organ I instancji, na podstawie ww. aktu notarialnego, informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej przez Podatników w dniu [...] listopada 2009 r. oraz oświadczenia Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "O." (dalej: "Spółdzielnia") z [...] grudnia 2009 r., wskazującego, że powierzchnia części wspólnych dla nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] wynosi [...] m2, w decyzjach ustalających Podatnikom wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości ujmował następujące powierzchnie: lokal mieszkalny – [...] m2, komórka – [...] m2, udział w działkach gruntu – [...] m2, udział w częściach wspólnych budynku – [...] m2. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r., Spółdzielnia poinformowała organ I instancji, że pierwotna powierzchnia części wspólnych w opisanym powyżej budynku została podana błędnie, gdyż pominięto - wynoszącą [...] m2 - powierzchnię związanych z działalnością gospodarczą ciągów komunikacyjnych, znajdujących się w pasażu handlowym "G. ", usytuowanym na parterze budynku. Z uwagi na powyższe, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., organ I instancji wszczął z urzędu wobec Podatników postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] października 2018 r., nr [...], organ I instancji ustalił Podatnikom wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...]zł. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. B., Kolegium uchyliło ww. decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność wyjaśnienia sprawy w zakresie wielkości powierzchni stanowiącej część wspólną przedmiotowego budynku i stawki podatkowej mającej mieć zastosowanie do opodatkowania tej powierzchni. W następstwie ponownie przeprowadzonego postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...] września 2019 r., nr jw., sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., nr [...], organ I instancji ustalił Podatnikom wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...]zł, przyjmując do podstawy opodatkowania: - lokal mieszkalny o pow. [...] m2, opodatkowany według stawek dla budynków mieszkalnych, - pomieszczenie przynależne do lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2, opodatkowane według stawek dla budynków mieszkalnych - części wspólne nieruchomości o pow. [...] m2, opodatkowane według budynków mieszkalnych - części wspólne nieruchomości o pow. [...] m2, opodatkowane według budynków mieszkalnych zajętych na działalność gospodarczą - grunty pozostałe o pow. [...] m2. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że Podatnicy są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr [...] o powierzchni [...] m2, położonego w budynku przy [...] (dalej: "budynek"). Z materiału zgromadzonego w toku postępowania wynika, że powierzchnia działek gruntu, na których posadowiony jest budynek wynosi [...] m2, zatem udział Podatników do gruntu stanowi [...] m2, a w ewidencji gruntów i budynków grunty oznaczone są jako mieszkalne, natomiast budynek jako mieszkalny z inną funkcją handlowo-usługową. Organ podał, że parter budynku stanowi pasaż handlowy, tzn. lokale handlowe z ciągami komunikacyjnymi. Bezpośrednio z ciągów komunikacyjnych (holi [...] m2) wchodzi się do sklepów. Służą one również do ekspozycji towarów handlowych oraz reklam dotyczących świadczonych usług (np. potykacze, stojaki, manekiny, pokazowe egzemplarze towarów handlowych). Stan taki trwa od wielu lat. Do lokali mieszkalnych położonych nad pasażem wchodzi się z ulicy, tak że wejście jest odrębne od pasażu handlowego, ponadto wypis z kartoteki budynków, informuje, że budynek oprócz głównej funkcji mieszkalnej posiada także funkcję handlowo-usługową. Zatem budynek można podzielić na część zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej oraz część mieszkalną. W części mieszkalnej budynku również znajdują się części wspólne. Organ wskazał, że fakt zajęcia budynku mieszkalnego lub jego części na działalność determinuje zastosowanie wobec tej części stawki najwyższej. Ponadto, w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r., Spółdzielnia podała, że zasady korzystania z części wspólnych nieruchomości wchodzących w skład zasobów Spółdzielni jak też ponoszenie z tego tytułu ewentualnych o opłat reguluje wewnętrzny "Regulamin korzystania z części wspólnych nieruchomości znajdujących się w zasobach Spółdzielni", w którym ujęty jest cennik opłat za korzystanie z ciągów komunikacyjnych wewnątrz pasaży. Lokale użytkowe oraz ich części wspólne oraz udziały w gruncie, które mają status spółdzielczo własnościowych praw do lokali są ujmowane w rocznej deklaracji na podatek od nieruchomości Spółdzielni jako związane z działalnością gospodarczą. Organ I instancji wskazał ponadto, że o fakcie prowadzenia działalności gospodarczej w pasażu "G. " dowodzą również wypisy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, gdzie adresy lokali usługowych są podawane jako miejsca stałego wykonywania działalności gospodarczej. Wobec powyższych ustaleń, organ opodatkował części wspólne położone w pasażu handlowym jako część budynku mieszkalnego zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej. Pismem z dnia [...] października 2019 r., M. B. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, w którym zakwestionował ustalenie zobowiązania podatkowego od powierzchni korytarzy funkcjonalnie powiązanych wyłącznie z lokalami użytkowymi. Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, za bezzasadne uznając zarzuty odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył brzmienie przepisów art. 2 ust. 1 oraz art. 1a ust. 1 pkt 3 i ust. 2a u.p.o.l., i podniósł, że z akt sprawy wynika bezspornie, iż Podatnicy są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2, położonego w [...] przy ul. [...] wraz z pomieszczeniem przynależnym - komórką o pow. [...] m2, z którym związany jest udział w działkach gruntu oraz w częściach wspólnych budynku. Lokal ten mieści się w budynku "mieszkalno-usługowym wielolokalowym" (akt notarialny nabycia nieruchomości) oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków, jako mieszkalny z funkcją handlowo-usługową. Na parterze tego budynku znajdują się lokale użytkowe wraz z ciągami komunikacyjnymi, które stanowią w całości obiekt handlowy - "[...]", w którym Podatnicy posiadają części wspólne. Cały parter służy wyłącznie działalności handlowej. Do lokali mieszkalnych znajdujących się nad użytkowym parterem prowadzą dwie odrębne klatki schodowe (niepowiązane funkcjonalnie z korytarzami usług) z wejściami bezpośrednio z ulicy. Powierzchnia części wspólnych budynku na parterze wynosi [...] m2, jednak pomieszczenia na parterze o powierzchni [...] m2 (tj. wentylatorownia o pow. [...] m2 i rozdzielnie CO o pow. [...] m2) są zgłoszone do opodatkowania przez Spółdzielnię, gdyż traktowane są jako pomieszczenia Spółdzielni i nie są wliczone do części wspólnej, natomiast przedsionki na I piętrze o łącznej powierzchni [...] m2 stanowią integralną część klatek schodowych i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu i nie są ujęte w powierzchni części wspólnych. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że powierzchnie części wspólnych zgłoszone do opodatkowania wynoszą [...] m2, na co składają się pomieszczenia, korytarze wspólne [...] m2 oraz komunikacja na parterze - [...] - hol [...] m2. Udział Podatników w częściach wspólnych budynku na parterze (części usługowej budynku, zajętej na działalności gospodarczej) wynosi zaś [...] m2. Organ odwoławczy wskazał, że kwestię sporną w sprawie stanowi sposób opodatkowania części wspólnych budynku stanowiących pasaż handlowy w odniesieniu do podstawy opodatkowania oraz zastosowanej stawki podatku od nieruchomości. Przywołując art. 1a ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., organ odwoławczy wyjaśnił, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki, przy czym sposób wykorzystania danego budynku ma wpływ na stawkę podatku. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu i dzieli los prawny lokalu, gdyż nie ma możliwości posiadania udziału w nieruchomości wspólnej bez posiadania własności lokalu. Jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. Podatnicy nabyli lokal mieszkalny, z którym w sposób immamentny związany jest udział we współwłasności działki gruntu oraz w częściach wspólnych budynku. W ocenie Kolegium, przyjęcie odmiennego stanowiska jest nieuprawnione i sprzeczne z treścią przepisów u.p.o.l. i ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nieruchomość wspólną stanowi zaś grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Organ odwoławczy zauważył także, że w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie wprowadzono warunku faktycznego wykorzystania budynku (jego części) czy też gruntu na cele związane z działalnością gospodarczą. Sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę budynków lub gruntów, skutkuje uznaniem tego rodzaju nieruchomości za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zasada ta nie dotyczy jedynie budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż na parterze budynku przy ul. [...] w [...] (części usługowej budynku – "[...]") prowadzona była w 2019 r. działalność gospodarcza, co potwierdzają załączone do akt sprawy wpisy do CEiDG oraz fotografie samego korytarza. Wobec tego, Kolegium uznało, że organ I instancji prawidłowo opodatkował części wspólne budynku o pow. [...] m 2 stawką jak dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Kolegium podkreśliło przy tym, że art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. nie wskazuje, iż w budynkach mieszkalnych posiadanie przez przedsiębiorcę pomieszczeń niemieszkalnych, bez ich faktycznego zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej, nie uprawnia do stosowania najwyższej stawki podatkowej. Z przepisu tego wynika natomiast, że objęte zostały nim (a tym samym najwyższą stawką podatkową) dwie kategorie "budynków lub ich części": a) związane z działalnością gospodarczą (czyli będące w posiadaniu przedsiębiorcy, niezależnie od tego, czy jest w nich prowadzona działalność gospodarcza), b) budynki mieszkalne lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Podatnicy wnieśli skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] stycznia 2020 r., w której przedstawili dotychczasowy przebieg zdarzeń, zwracając w szczególności uwagę na fakt, że w akcie notarialnym dokumentującym nabycie lokalu z przynależnościami nie ma żadnej wzmianki o korytarzach/holach w części użytkowej, co oznacza, że w chwili nabycia lokalu nie wskazywano na żadne elementy budynku związane z działalnością gospodarczą. Sytuacja ta uległa zmianie po złożeniu przez Spółdzielnię oświadczenia z dnia [...] lutego 2016 r., o czym Skarżący dowiedzieli się z zawiadomienia z dnia [...] kwietnia 2017 r. Skarżący podnieśli także, że nie zgadzają ze stanowiskiem organu odwoławczego co do tego, iż zasadnym jest uznanie holi/korytarzy na parterze budynku za pomieszczenie, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Zdaniem Skarżących, korytarze/hole są pomieszczeniami pomocniczymi służącymi do celów komunikacji wewnętrznej. Hol/korytarz znajdujący się w parterze budynku służy obsłudze komunikacyjnej do lokali użytkowych tam się znajdujących i nie jest, jak również nie może być zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżący wskazali także, że dołączają do skargi zdjęcia z lutego 2020 r., przedstawiające korytarze/hole, które w części około 40% długości są wyłączone/zablokowane taśmami, aby w ten sposób zapobiegać pobytowi osób bezdomnych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprawujących wymiar sprawiedliwości sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, ma stwierdzić, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ze względu na treść art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kwestię sporną w sprawie stanowi sposób opodatkowania udziału Skarżących w częściach wspólnych budynku stanowiących ciąg komunikacyjny (hol) Pasażu Handlowego znajdującego się na parterze budynku, a konkretnie zastosowana stawka podatku od nieruchomości wynikająca z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit b. u.p.o.l. . Nie jest natomiast sporne w sprawie, że Podatnicy są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2, położonego w [...] przy ul. [...] wraz z pomieszczeniem przynależnym - komórką o pow. [...] m2, z którym związany jest udział w działkach gruntu oraz w częściach wspólnych budynku. Lokal ten mieści się w budynku "mieszkalno-usługowym wielolokalowym" (akt notarialny nabycia nieruchomości) oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków, jako mieszkalny z funkcją handlowo-usługową. Na parterze tego budynku znajdują się lokale użytkowe wraz z ciągami komunikacyjnymi, które stanowią w całości obiekt handlowy - "[...]", w których to ciągach Podatnicy posiadają części wspólne. Według organu cały parter służy wyłącznie działalności handlowej. Do lokali mieszkalnych znajdujących się nad użytkowym parterem prowadzą dwie odrębne klatki schodowe (niepowiązane funkcjonalnie z korytarzami usług) z wejściami bezpośrednio z ulicy. Powierzchnia części wspólnych budynku na parterze wynosi [...] m2, jednak pomieszczenia na parterze o powierzchni [...] m2 (tj. wentylatorownia o pow. [...] m2 i rozdzielnie CO o pow. [...] m2) są zgłoszone do opodatkowania przez Spółdzielnię, gdyż traktowane są jako pomieszczenia Spółdzielni i nie są wliczone do części wspólnej, natomiast przedsionki na I piętrze o łącznej powierzchni [...] m2 stanowią integralną część klatek schodowych i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu i nie są ujęte w powierzchni części wspólnych. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że powierzchnie części wspólnych zgłoszone do opodatkowania wynoszą [...] m2, na co składają się pomieszczenia, korytarze wspólne [...] m2 oraz komunikacja na parterze - [...] - hol [...] m2. Udział Podatników w częściach wspólnych budynku na parterze (części usługowej budynku, zajętej na działalności gospodarczej) wynosi zaś [...] m2. Sporne jest zatem w istocie zastosowanie do owej powierzchni tj. [...] m2 stanowiącej udział Skarżących w części wspólnej budynku będącej ciągiem komunikacyjnym (holem) Pasażu, stawki podatku wynikającej z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit b. u.p.o.l., zgodnie z którym to przepisem od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej stawka podatku w 2018 r. wynosiła 22,66 zł/m2 powierzchni użytkowej. W badanej sprawie organy uznały, że ciągi komunikacyjne (hol) Pasażu Handlowego o powierzchni [...] m2 znajdującego się na parterze budynku zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Z kolei podstawą do przyjęcia, że Strony są Podatnikami podatku od wskazanej części budynku jest fakt, że z będącą ich własnością nieruchomością (lokalem mieszkalnym) związany jest udział [...] we własności działek oraz w częściach wspólnych budynku i urządzeniach, które służą do wspólnego użytku wszystkich właścicieli lokali – w tym udział [...] w powierzchni spornych ciągów komunikacyjnych – co daje [...] m2 tej powierzchni. Wskazać zatem należy, że definicja legalna zawarta w 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nakazuje co do zasady traktować jako grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej wszelkie tego typu nieruchomości, jeżeli są w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Tymczasem jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2017 r. II FSK 2990/15, znajdująca się w posiadaniu osoby (...) nieruchomość jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l., jeżeli jest posiadana przez tę osobę (...) , działającą w charakterze przedsiębiorcy, tj. jest elementem przedsiębiorstwa osoby (...) lub może być uznana za związaną z tym przedsiębiorstwem, jest w jakikolwiek sposób wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej (nie jest przy tym objęta podatkiem rolnym albo leśnym) lub – biorąc pod uwagę cechy faktyczne tej nieruchomości i rodzaj prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej – może być wykorzystana na ten cel. O gospodarczym przeznaczeniu nieruchomości przesądza zdaniem NSA jej ujęcie w prowadzonej przez osobę (...) ewidencji środków trwałych, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych czy zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących nieruchomości. Do nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zaliczone winny być również te grunty lub budynki, które przejściowo nie są wykorzystywane przez osobę (...) w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, ale ich cechy oraz rodzaj powodują, że mogą być one wykorzystywane na ten cel. Natomiast warunków takich nie spełnia nieruchomość (budynek, grunt) przeznaczona na realizację niegospodarczych, osobistych ("prywatnych") celów życiowych osoby fizycznej. Po pierwsze zatem, wobec powyższego stanowiska, zdaniem Sądu organy nie udowodniły, iż opodatkowany wg wyższej stawki udział Skarżących w spornej części wspólnej nieruchomości tj. ([...] m2 ciągów komunikacyjnych) został zajęty przez przedsiębiorców we wskazany wyżej sposób. Nie ustalono, aby udział w części wspólnej należący do Skarżących był ujęty w prowadzonej przez jakiegokolwiek przedsiębiorcę ewidencji środków trwałych, dokonywano od niego odpisów amortyzacyjnych czy zaliczano do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących udziału Skarżących w nieruchomości W niniejszej sprawie nie było natomiast sporu, że Skarżący nie są przedsiębiorcami, nie prowadzą działalności gospodarczej ani w zakupionym lokalu mieszkalnym, ani w Pasażu, ani w ogóle w opodatkowanym budynku. Nie wynajęli też czy na podstawie innej umowy nie udostępnili również posiadanego udziału w nieruchomości wspólnej (ciągu komunikacyjnym Pasażu) przedsiębiorcom prowadzącym działalność w tym Pasażu czy też innym przedsiębiorcom. Na marginesie wskazać też trzeba, że z ustaleń organów, w tym dokumentacji zdjęciowej nie wynika jednoznacznie, aby cała wskazana wspólna parterowa część budynku była w 2018 roku fizycznie zajęta wyłącznie przez przedsiębiorców wykonujących działalność na parterze budynku, w lokalach do których dojść można przez sporny hol, stanowiący część wspólną nieruchomości. Skarżący bowiem mieli prawo do korzystania ze swojej części nieruchomości, stanowiącej ich udział w każdy dozwolony sposób, także nie prowadząc działalności gospodarczej. Ze stanowiska organów nie wynika aby pozbawiono ich posiadania wspólnej części nieruchomości. Po drugie Sąd uznaje za zasadne odwołać się w niniejszej sprawie do orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego kwestii związanych z solidarną odpowiedzialnością współwłaścicieli nieruchomości. Orzecznictwo podkreśla bowiem, że solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli nie wyklucza uwzględnienia, przy wymiarze podatku od nieruchomości, w stosunku do określonej ułamkowej nieruchomości okoliczności, od których zależy stawka podatku. Dotyczyć to będzie zarówno przypadków, w których w grę wchodzi np. zwolnienie podmiotowe – przedmiotowe, jak i (...) sposób korzystania przez współwłaściciela (...) – tak wyrok NSA z 5 listopada 2015 r. sygn. II FSK 2214/15, wyrok WSA w Lublinie z 21 czerwca 2017 r. sygn. I SA/Lu 795/16. Zdaniem Sądu powyższe poglądy należy również odnieść do badanej sprawy. Nie mamy w niej co prawda do czynienia z współwłasnością nieruchomości w przypadku której istnieje solidarna odpowiedzialność podatkowa. Jednak wskazać trzeba, że w badanym przypadku tj. Skarżących będących odrębnymi właścicielami lokalu, również mamy do czynienia z współwłasnością - jakkolwiek odnosi się ona wyłącznie do części wspólnych nieruchomości. Dlatego zdaniem Sądu, kierując się wyżej wskazanymi poglądami sądów, należy również uznać, że okoliczności dotyczące Skarżących powinny być uwzględniane jeśli chodzi o opodatkowanie przysługującego im udziału w nieruchomości wspólnej. Co jednak najistotniejsze, Sąd w pełni zgadza się ze stwierdzeniem organu odwoławczego, że udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu i dzieli los prawny lokalu, gdyż nie ma możliwości posiadania udziału w nieruchomości wspólnej bez posiadania własności lokalu. Organ jednak mimo, iż wprost w uzasadnieniu decyzji powołał się na powyższy pogląd, to zdaniem Sądu wydając zaskarżoną decyzję błędnie go zastosował. Tymczasem pogląd ten jest w pełni zgodny z linią orzecznictwa sądów administracyjnych. Jak wskazano m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2019 r. I SA/Łd 130/19 - udział we współwłasności działki gruntu oraz w części wspólnej budynku dzieli byt prawny lokalu. Identyczny pogląd, iż udział we współwłasności działki gruntu oraz w części wspólnej budynku dzieli byt prawny lokalu, wyraził NSA w wyroku z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. II FSK 2515/16, oddalającym skargę kasacyjną na wyrok WSA w Szczecinie z 18 maja 2016 r. sygn. I SA/Sz 296/16, a także w wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 128/17, oddalającym skargę kasacyjną na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 września 2016 r. sygn. I SA/Sz 701/16, gdzie stwierdzono, że słusznie przyjął WSA, iż udział we współwłasności działki gruntu oraz w części wspólnej budynku dzieli byt prawny lokalu. Zatem skoro będący własnością Skarżących lokal jest lokalem mieszkalnym, a udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością tego lokalu i dzieli los prawny lokalu, a Skarżący nie prowadzą działalności gospodarczej - w tym także w przedmiotowym lokalu, ani w przedmiotowym budynku, nie udostępnili udziału na podstawie żadnej umowy przedsiębiorcy, a przy wymiarze podatku od nieruchomości, w stosunku do określonej ułamkowej nieruchomości należy uwzględniać okoliczności, od których zależy stawka podatku, w tym takie jak sposób korzystania przez współwłaściciela, to zdaniem Sądu nie było podstaw aby do części nieruchomości wspólnej stanowiącej udział Skarżących w wysokości [...] w powierzchni spornych ciągów komunikacyjnych tj. [...] m2 stosować stawkę wynikającą z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit b. u.p.o.l. W tym stanie sprawy Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i w związku z tym uwzględnił skargę jako uzasadnioną oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł o uchyleniu tych decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyda rozstrzygniecie mając na uwadze wyżej wskazane poglądy i stanowisko Sądu. O zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie łącznej [...] zł orzeczono zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Składało się na nie [...] zł tytułem uiszczonego wpisu.