III RN 53/97

SENTENCJA Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Polskiej Telewizji Kablowej "Ryntronik" SA (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru cła na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 4 lutego 1997 r. I SA/Ka 2157/96 oddala rewizję nadzwyczajną. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna nie jest uzasadniona. Stosownie do postanowienia art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ zgłoszony do odprawy celnej towar podlega zwolnieniu od cła jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki prawne: po pierwsze - towar ten ma charakter tzw. środków trwałych, po drugie - towar ten stanowi przedmiot tzw. wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego oraz po trzecie - towar ten nie będzie odstępowany na rzecz innych podmiotów przez okres 3 lat, licząc od dnia odprawy celnej. W rewizji nadzwyczajnej od zaskarżonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 4 lutego 1997 r., I SA/Ka 2157/95, zarzucono, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszony do odprawy celnej towar nie czynił zadość dwu pierwszym z wymienionych wyżej przesłanek prawnych, tzn. nie miał charakteru tzw. środków trwałych oraz nie był przedmiotem tzw. wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego, a zatem nie mógł podlegać zwolnieniu od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne. Z kolei zarzut, że zgłoszony do odprawy celnej towar nie posiadał znamion prawnych tzw. wkładu niepieniężnego /czyli tzw. aportu/ opiera się na założeniu, że: - po pierwsze - w dniu dokonania zgłoszenia celnego, tj. w dniu 22 maja 1994 r. nie był on jeszcze przedmiotem tzw. wkładu pieniężnego, skoro uchwała nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników w sprawie podwyższenia kapitału akcyjnego spółki, poprzez wniesienie aportu w postaci zgłoszonych do odprawy celnej materiałów i urządzeń, podjęta została dopiero w dniu 17 czerwca 1994 r., tzn. w dniu dokonania odprawy celnej przez władze celne; zarzut ten nie jest jednak uzasadniony, jeśli zważyć, że w toku postępowania ustalono, iż, już w zgłoszeniu towaru do odprawy celnej /art. 23 ust. 1 ustawy - Prawo celne/, tzn. w dokumencie SAD podmiot zagraniczny zadeklarował, że towar ten przeznaczony jest na pokrycie jego wkładu niepieniężnego w spółce /art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne/, co następnie udokumentował przedkładając organowi celnemu w dniu dokonywania odprawy celnej akt notarialny stosownej uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki; - po drugie - w danym wypadku zgłoszony do odprawy celnej towar, który stanowić ma przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego, powinien czynić zadość wymaganiom prawnym jakie w tym względzie wynikają z przepisów Kodeksu handlowego, łącznie z zadośćuczynieniem obowiązkowi uprzedniego zarejestrowania w rejestrze handlowym zmiany statutu spółki dotyczącej uchwały zgromadzenia wspólników w sprawie przeznaczenia określonych środków trwałych na pokrycie wartości tzw. wkładu niepieniężnego /art. 431 par. 4 Kh/. Gdy tymczasem, stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1998 r., III ZP 49/97, dla uznania w postępowaniu celnym towarów przywiezionych z zagranicy przez podmiot zagraniczny i będących środkami trwałymi za stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego przeznaczonego na podwyższenie kapitału akcyjnego spółki nie jest konieczne uprzednie zarejestrowanie zmiany statutu spółki akcyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy (...) orzekł, jak w sentencji.