II SAB/Lu 19/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej z dnia [...] na skutek wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : przyznać M. W. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r. oddalił skargę M. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej z dnia 25 października 2006 r. W dniu 27 lipca 2007 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie stały dochód w postaci świadczenia z pomocy społecznej, jednak jego wysokość (160 zł) nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarżący od lat otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, iż na obecnym etapie postępowania w niniejszej sprawie nie jest możliwe oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności jego skargi, gdyż przepis art. 247 p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, orzekł jak w sentencji.