I SA/Gd 845/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję pełnomocnik skarżących wniósł o jej wstrzymanie, argumentując, iż jej wykonanie narazi jego mocodawców na znaczną szkodę, polegającą na doprowadzeniu do niemożności zapewnienia bytu rodzinie, gdyż skarżący nie mają środków niezbędnych do natychmiastowej zapłaty tak znacznej kwoty. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenia się jedynie do ogólnych stwierdzeń o braku środków na zapłatę ustalonego zobowiązania oraz, że nieuwzględnienie tego wniosku narazi skarżących na niemożność zapewnienia bytu rodzinie. Sąd nie może ocenić wskazanych okoliczności, gdyż skarżący nie przedstawili jakichkolwiek danych, które pozwalałyby przyjąć, iż zapłata lub wyegzekwowanie spornej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości 54.035 zł wraz z odsetkami, wyrządzi im znaczną szkodę, czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji gdy Sąd nie ma żadnych informacji o sytuacji finansowej skarżących, a w szczególności ich możliwościach płatniczych, gdyż nie jest mu znana wysokość obecnie uzyskiwanych przez skarżących dochodów i poziom ich zasobów finansowych, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym szkody o znacznych rozmiarach lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż sama znaczna wysokość ustalonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego jeszcze nie przesądza o tym, iż wyegzekwowanie lub dobrowolne zapłacenie tej kwoty narazi skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanym wniosku skarżący w żaden konkretny sposób nie określili, na czym ww. następstwa wykonania decyzji miałyby polegać, ani nie wskazali rodzaju i wysokości szkody, którą mieliby ponieść. Zdaniem Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżących – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Mając na uwadze powyższe, jak również to, że wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.