I OZ 980/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 345/11 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 345/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA A. W. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący R. S. na rozprawie w dniu 21 września 2011r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie A. W. od prowadzenia sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) stycznia 2011r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadnił tym, że "sędzia Pan A. W. , jako funkcjonariusz publiczny, w postępowaniu sądowym, dokonał afirmacji oszukańczych zachowań procesowych adwokata Pana L.Z. na moją szkodę i krzywdę w sprawie II SA/Sz 1108/07". W dalszej części wniosku R. S. podniósł, że oszustwo procesowe adwokata L.Z. jest udowodnione i znajduje potwierdzenie w aktach sprawy II SA/Sz 1108/07, w szczególności wynika z protokołu rozprawy z dnia 03 grudnia 2008r. Wskazał też, że w piśmie z dnia 21 stycznia 2009r. informował sąd o oszukańczych zachowaniach adwokata i wnosił o nie wypłacanie adwokatowi "kwoty pieniężnej za oszustwo procesowe". Sędzia A. W. zignorował ten wniosek i wydał orzeczenie "o wypłaceniu kwoty pieniężnej za oszustwo procesowe dokonane przez adwokata Pana L.Z. ". "Sędzia zaakceptował w ten sposób oszustwo procesowe adwokata działającego na szkodę i krzywdę mocodawcy. W ten sposób powstała więź, w szczególności emocjonalno – intelektualna, w afirmowaniu patologicznego stosowania prawa, w szczególności na szkodę i krzywdę mocodawcy". Skarżący w powyższym piśmie zawarł też wniosek o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym "czy postawa adwokata Pana L.Z. w sprawie II SA/Sz 1108/07 jako procesowego na szkodę i krzywdę mocodawcy, jest zgodna z Konstytucją i czy afirmacja oszustwa procesowego adwokata Pana L.Z. przez sędziego Pana A. W. w sprawie II SA/Sz 1108/07 jest zgodna z Konstytucją i ustawami dotyczącymi Sądów Administracyjnych, w szczególności z zasadami i prawem Demokratycznego Państwa Prawa". W dniu 28 września 2011r. sędzia A. W. złożył oświadczenie (k-56 akt sądowych), w którym oświadczył, że ze skarżącym R. S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 P.p.s.a., z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności przy orzekaniu w sprawie. W szczególności nie istnieją pomiędzy nim, a adwokatem L. L. żadne stosunki rodzinne i osobiste (emocjonalne) o jakich mowa we wniosku o wyłączenie. W ocenie Sądu pierwszej instancji z oświadczenia złożonego przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie A. W. w dniu 28 września 2011r. wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziego. Wbrew wywodom R. S. wskazane we wniosku o wyłączenie sędziego A. W. okoliczności mające świadczyć o braku bezstronności tego sędziego, w rzeczywistości stanu takiego nie dowodzą. Wnioskodawca swoje przekonanie o stronniczości sędziego wywodzi o okoliczności innej sprawy, a przy tym z faktów które nie mogą być uznane za działanie sędziego niezgodne z prawem lub tendencyjne. Przyznanie przez Sąd wynagrodzenia pełnomocnikowi strony ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy, jest obowiązkiem Sądu, gdy wniosek taki zostanie złożony przez pełnomocnika (art. 250 P.p.s.a.) i nie jest uzależnione od woli strony i jej oceny sposobu działania pełnomocnika. Tak więc subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego A. W. nie znajduje żadnego oparcia w okolicznościach sprawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł R. S. . W uzasadnieniu między innymi podniósł, iż podstawą wyłączenia sędziego jest fakt jego stronniczości, tj. afirmacja oszukańczych zachowań adwokata M. L. na jego szkodę i krzywdę oraz na szkodę wymiaru sprawiedliwości przez świadome wydanie orzeczenia o wypłaceniu kwoty pieniężnej za oszustwo procesowe adwokata Pana L.Z. (...). Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wyłączenie sędziego A. W. od orzekania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I P.p.s.a. Przepis art. 18 § 1 ustawy zawiera zamknięty katalog ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. Wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest natomiast w art. 19 P.p.s.a. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie Sędziego WSA A. W. od rozpoznawania sprawy ze skargi R. S.. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia, którego wniosek w niniejszej sprawie dotyczył, złożył wymagane oświadczenia w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, z którego wynika, iż ze skarżącym R. S. nie pozostaje on w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Ponadto nie istnieją pomiędzy nim, a adwokatem M. L. żadne stosunki rodzinne lub osobiste, o jakich mowa we wniosku o wyłączenie. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, jakie zaprezentował Sąd Najwyższy, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw uzasadniających wyłączenie sędziego. Podstawą wyłączenia nie może być powoływanie się przez skarżącego na akceptację przez sędziego niewłaściwej, w jego ocenie, postawy pełnomocnika w innej sprawie. Taką okolicznością nie jest również brak reakcji ze strony sędziego na działanie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.