II SAB/Łd 9/07

SENTENCJA Dnia 3 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie informacji publicznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. UZASADNIENIE M. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia zgłoszonego w trybie art. 37 § 1 kpa w sprawie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego bądź o oddalenie skargi. Z treści pisma organu wynika, że postanowieniem z dnia [...], Nr [...] rozpoznało zażalenie M. Z., uznając je za nieuzasadnione. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że odpis postanowienia M. Z. otrzymała w dniu 8 lutego 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. M. Z. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sądowych, organ postanowieniem z dnia [...] rozpatrzył zażalenie wniesione przez M. Z., uznając je za nieuzasadnione. Rozstrzygnięcie to zostało skarżącej doręczone w dniu 8 lutego 2007 roku. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, bowiem organ nie pozostaje już w bezczynności, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Wyjaśnić nadto należy, iż to czy zażalenie zostało rozpatrzone przez organ pozytywnie czy negatywnie dla strony, pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, gdyż poprzez sam fakt wydania postanowienia z dnia [...] organ nie pozostaje już w bezczynności. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.