II SA/Op 310/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na Burmistrza Grodkowa w przedmiocie odmowy umieszczenia na liście osób oczekujących na wynajęcie lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na pismo Burmistrza Grodkowa z dnia 25 lutego 2015 r., nr [...], odmawiające umieszczenia na liście osób oczekujących na przydział mieszkania gminnego. Skarżąca podniosła, że wielokrotnie zwracała się o przydział lokalu, a w odpowiedzi Burmistrz Miasta odmawiał przydziału mieszkania, bądź wysyłał formularze wniosku o przydział lokalu, w celu ich wypełnienia. Zdaniem skarżącej o przydział mieszkania zwracała się: pismem z dnia 25 października 2013 r. – odpowiedź organu z dnia 20 grudnia 2013 r. negatywna; pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. – odpowiedź organu z dnia 3 marca 2014 r. negatywna; pismem z dnia 24 listopada 2014 r. – odpowiedź organu z dnia 23 grudnia 2014 r. negatywna. Następnie, co podkreśliła skarżąca, pismem z dnia 11 lutego 2015 r. przesłała informację do wniosku z dnia 5 stycznia 2015 r., dotyczącego przydziału lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych, a nie w sprawie umieszczenia na liście osób oczekujących na jego przydział. W dniu 25 lutego 2015 r. otrzymała odpowiedź, że wniosek z dnia 5 stycznia 2015 r. był rozpatrywany w dniu 20 lutego 2015 r. i został zaopiniowany negatywnie. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że po raz kolejny złożyła w dniu 19 maja 2015 r. prośbę o rozpoznanie wniosku z dnia 25 października 2013 r. wraz z uzupełnieniem wniosku, którego gmina nakazała jej na nowo dokonać. Ostatecznie prośba z dnia 19 maja 2015 r. została rozpoznana negatywnie w dniu 30 czerwca 2015 r. i skarżąca nie została umieszczona, ani na liście osób oczekujących na lokal z zasobów gminnych, ani nie przydzielono jej takiego lokalu. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Grodkowa przedstawił przebieg wydarzeń i czynności podejmowanych w związku z wnioskami M. K. o umieszczenie na liście osób oczekujących na przydział lokalu gminnego. Podniósł, że ostatni wniosek skarżącej pochodzi z dnia 19 maja 2015 r. i został on zaopiniowany negatywnie przez Społeczną Komisję Mieszkaniową, wobec nie spełnienia przez rodzinę M. K. kryterium trudnych warunków mieszkaniowych. Organ wskazał także, że wnosząc skargę do sądu administracyjnego, M. K. nie wyczerpała trybu odwoławczego, bowiem nie wezwała Burmistrza Grodkowa do usunięcia naruszenia prawa. Wobec przedstawionych wyjaśnień, organ wniósł o uznanie skargi za bezzasadną. Zarządzeniami z dnia 28 lipca 2015 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, a także do uzupełnienia jej braków formalnych przez: wskazanie zaskarżonej czynności, tj. oznaczenia pisma o odmowie, którego dotyczy skarga, a także wykazanie, że spełniony został warunek z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. że przed wniesieniem skargi do sądu, wyczerpany został tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przez nadesłanie kopii pisma skierowanego do Burmistrza Grodkowa, stanowiącego takie wezwanie. Zarządzenia zawierały pouczenie, pod rygorem odrzucenia skargi - o niezastosowaniu się do wezwania, w terminie 7 dni. Wezwania wykonujące ww. zarządzenia zostały doręczone M. K. osobiście w dniu 12 sierpnia 2015 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por.: k-35 akt sądowych). W piśmie z dnia 10 sierpnia 2015 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 19 sierpnia 2015 r. (data stempla), skarżąca stwierdziła, że do dnia dzisiejszego nie otrzymała odpowiedzi od Burmistrza Grodkowa na jej pisma i dokumentację złożoną dnia 10 lipca 2015 r. Do akt sprawy dołączyła jednocześnie kserokopie szeregu dokumentacji związanej z prowadzonymi czynnościami z zakresu przydziału lokalu mieszkalnego, a także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, złożony na formularzu właściwym w postępowaniu przed sądem cywilnym. Na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwano skarżącą w dniu 4 września 2015 r. do przedłożenia tego wniosku na urzędowym formularzu, właściwym dla postępowania sądowoadminstracyjnego. Stąd przesłano skarżącej właściwy formularz typu PPF, w celu wypełnienia i odesłania do tut. Sądu, pouczając jednocześnie, że niezastosowanie się do żądania Sądu w tym zakresie spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, bez rozpoznania. Sąd poinformował również skarżącą, że przedłożony przez nią wniosek o pomoc został złożony na niewłaściwym formularzu, bowiem obowiązującym w postępowaniu przed sądem cywilnym. Wobec nie uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, przez złożenie go na stosownym formularzu, wymaganym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r., pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać następujące elementy: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Szczególnym rodzajem pisma procesowego jest skarga, która inicjuje postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto, od skargi stosownie do art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., pobiera się wpis sądowy. Przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. postanawiają natomiast, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., gdy nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z treści nadesłanej do Sądu skargi, nie sposób wywnioskować jaki akt stanowi jej przedmiot. W szczególności trudno było odczytać intencję skarżącej, która uzasadniając skargę szeroko przedstawiła czynności dokonywane zarówno przez nią samą, jak również Burmistrza Grodkowa w temacie przydziału lokalu mieszkalnego z zasobów gminnych. Wobec mnogości przytaczanych w skardze wniosków, jakie skarżąca składała we wskazanym wyżej przedmiocie, a także udzielanych przez organ odpowiedzi w różnych pismach noszących odmienną datę, trudno było odczytać, który konkretnie akt o odmowie umieszczenia na liście oczekujących na wynajęcie lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, skarżąca kwestionuje. Zaistniała zatem konieczność zwrócenia się do skarżącej o skonkretyzowanie przedmiotu jej skargi, a także o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi do sądu, M. K. wyczerpała tryb zaskarżenia, przewidziany przepisami prawa. Warunkiem skutecznego zaskarżenia tego rodzaju aktu, który jest władczym rozstrzygnięciem organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r, l OPS 4/08), jest bowiem poprzedzenie skargi zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Czynności tej dokonać należy w terminie czternastu dni od dnia, w którym zainteresowana osoba (skarżąca) dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 P.p.s.a). Z powyższych względów wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: wskazanie zaskarżonej czynności, tj. oznaczenia pisma o odmowie, którego dotyczy skarga, a także wykazanie, że spełniony został warunek z art. 52 § 3 P.p.s.a., tj. że przed wniesieniem skargi do sądu, wyczerpany został tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, przez nadesłanie kopii pisma skierowanego do Burmistrza Grodkowa stanowiącego takie wezwanie. Wezwania Sądu zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Zostały doręczone skarżącej osobiście w dniu 12 sierpnia 2015 r., lecz skarżąca nie zrealizowała obowiązku nałożonego na nią przez Sąd. Wprawdzie w zakreślonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, udzieliła odpowiedzi w piśmie z dnia 10 sierpnia 2015 r., jednakże pismo to nie wyczerpuje treści żądania Sądu. W szczególności skarżąca nie podała konkretnego aktu, którego dotyczy skarga. Stwierdziła jedynie, że nie otrzymała odpowiedzi od Burmistrza Grodkowa do pisma i dokumentacji złożonych w dniu 10 lipca 2015 r. Nie wykazała także, że wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego odmową umieszczenia na liście oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego. Stwierdzić zatem należało, że pomimo wyznaczonego terminu siedmiu dni, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co oznacza, że skarga podlega odrzuceniu na zasadzie przywołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Wyjaśnić także należy, że Sąd w oparciu o przepis art. 222 P.p.s.a., odstąpił od ponownego wzywania (informowania) skarżącej o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, po wydaniu zarządzenia o pozostawieniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Mając zatem na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w sentencji.