II OZ 1005/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 894/18 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 894/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną J. W. i J. W. (dalej również jako "skarżący") od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na mocy zarządzenia z dnia 16 czerwca 2020 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona do rąk pełnomocnika strony skarżącej w dniu [...] lipca 2020 r. Pismem z [...] lipca 2020 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wydłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, co uzasadnił brakiem możliwości skontaktowania się ze skarżącymi (osobami starszymi, którzy nie mają telefonów i mieszkają w miejscowości oddalonej od jego kancelarii o 40 km) oraz "ewentualnie wysłania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego". Ponieważ w zakreślonym w wezwaniu terminie nie zostały uzupełnione braki formalne Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika skarżących wniosku o "wydłużenie" terminu do uiszczenia należnej opłaty Sąd wskazał, że w przepisach p.p.s.a nie przewidziano możliwości przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu orzeczeniu pełnomocnik zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do odrzucenia skargi (w szczególności nie uiszczono opłaty) w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa analiza akt sprawy nie pozwalała na dokonanie tego typu ustaleń z uwagi na złożony przez skarżących wniosek o zwolnienie z opłaty od skargi kasacyjnej; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 220 § 1 p.p.s.a., przez uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy z uwagi na złożony wniosek o zwolnienie z opłaty brak podstaw do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została prawidłowo odrzucona wobec nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik skarżących bezpodstawnie powołuje się na okoliczność złożenia przez skarżących wniosku o zwolnienie z opłaty na drodze postępowania o przyznanie prawa pomocy. Skarżący istotnie złożyli w dniu [...] lipca 2020 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak dotyczył on ustanowienia pełnomocnika z urzędu, co wyraźnie wskazali w piśmie. Nie można uznać, że wniosek ten był reakcją na wezwanie do uiszczenia wpisu bowiem, jak trafnie zauważył Sąd I instancji w zarządzeniu z dnia 29 października 2020 r., wezwanie było skierowane do pełnomocnika, który sam przyznał, że miał problem ze skontaktowaniem się ze swoimi mocodawcami, a zatem nie wiedzieli oni o powyższym wezwaniu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.