I SPP/Go 93/20

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. oraz za miesiące od marca do grudnia 2011 r. p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. UZASADNIENIE J.G., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Następnie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest emerytką. Po potrąceniach komorniczych jej świadczenie wynosi 1.250 zł. Z uwagi na wiek boryka się z wieloma chorobami. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Jest właścicielką dwóch mieszkań: w jednym mieszka ona, w drugim zaś jej syn – R.G., ponadto oba są zajęte w postępowaniu egzekucyjnym i obciążone hipoteką. Syn otrzymuje rentę socjalną w kwocie 530 zł i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215 zł. Z uwagi na znaczny stopień niepełnosprawności i niskie dochody, syn skarżącej wymaga stałej opieki i pomocy finansowej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że nie posiada oszczędności ani innych przedmiotów wartościowych. Całość uzyskiwanych dochodów przeznacza na stałe, niezbędne wydatki, które w miesiącu kształtują się następująco: czynsz 250 zł, energia elektryczna 90 zł, gaz 100 zł, zakup żywności i chemii gospodarczej 1.000 zł, zakup leków 200 zł, zakup niezbędnej odzieży 100 zł. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że zmuszona jest korzystać z pomocy finansowej dzieci. W tym miejscu wskazać należy, że stan rodzinny, majątek i dochody skarżącej były już przedmiotem oceny w postępowaniu o sygn. akt I SPP/Go 26/20, prowadzonym przed tutejszym sądem. W świetle oświadczeń skarżącej oraz dokumentów nadesłanych w ww. sprawie stwierdzić należy, że jej sytuacja nie uległa zmianie. Stosownie do treści art. 245 § 1- § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W zakresie zaś częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei przepis art. 246 § 1 P.p.s.a wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym, czyli takim o jaki wnioskuje skarżąca, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Nie budzi zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie wniosku zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 319). W ocenie orzekającego, skarżąca wykazała, że nie jest w stanie sfinansować kosztów sądowych. Skarżąca jest osobą starszą i niepełnosprawną. Nie posiada oszczędności. Opiekuje się niepełnosprawnym dorosłym synem. Utrzymują się z niskiej emerytury skarżącej, częściowo objętej zajęciem komorniczym, oraz renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego syna. W zależności od potrzeb, korzystają z pomocy finansowej córki skarżącej. Wnioskodawczyni posiada znaczne zaległości. W toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia świadczenia emerytalnego, rachunków bankowych i obu nieruchomości skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.