II OZ 941/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Gd 94/18 o odrzuceniu skargi T. P. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 94/18 odrzucił skargę T. P. (dalej określanego jako skarżący) na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego. Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., obecnie Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.) Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wskazał Sąd, przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona skarżącemu w dniu 23 listopada 2018 r., zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 30 listopada 2018 r. Tymczasem we wskazanym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc, że chciał uiścić wymagany wpis, jednak z uwagi na stan majątkowy i sytuację finansową zwracał się do Sądu o wyrażenie zgody na wniesienie opłaty w dwóch ratach. Jednocześnie Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest w sprawie kwestionowane, że zachodziły podstawy do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, a skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie. Skarżący nie kwestionuje tych ustaleń, uważa jednak że niewykonanie wezwania Sądu wynika z jego trudnej sytuacji finansowej, co należało uwzględnić. Tymczasem kwestia udzielenia skarżącemu prawa pomocy na dzień wydania przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi została już prawomocnie rozpatrzona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 listopada 2018 r. Orzeczeniem tym, po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącego, Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Tym samym sytuacja finansowa skarżącego została oceniona, czego konsekwencją było przyjęcie, że zwolnienie od kosztów sądowych skarżącemu nie przysługuje. Dlatego też podniesiona w tym zakresie argumentacja nie może wywołać oczekiwanego przez skarżącego skutku. Odnosząc się zaś do możliwości wpłacenia wpisu sądowego w ratach, o co wnosił skarżący w odpowiedzi na otrzymane wezwanie, wskazać trzeba, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu jest terminem ustawowym, w związku z czym jego skrócenie czy wydłużenie na wniosek zobowiązanego do uiszczenia tej opłaty sądowej jest niedopuszczalne. Oznacza to, że nieuiszczenie na wezwanie sądu wpisu od skargi bądź uiszczenie go w niepełnej wysokości powoduje, że skarga podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przytoczony przepis i odrzucił skargę, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zostało przez skarżącego wykonane. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.