II FZ 772/18
Administrative courts2018-12-19
Case number
II FZ 772/18
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2018-12-19
Type
Postanowienie NSA
Judges
Sławomir Presnarowicz
Ruling
Oddalono zażalenie
Judgment text
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1009/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1009/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie A. B. (dalej: "Skarżący") na postanowienie z dnia 22 grudnia 2017 r.
Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy WSA podał, że postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 października 2017 r. oddalające wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 maja 2017 r. w przedmiocie przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. WSA odrzucił zażalenie Skarżącego wskazując na treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).
Pismem z dnia 21 lutego 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (pkt 1-10).
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), modyfikująca - w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką jest niniejsza sprawa - m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Znacznej zmianie uległ art. 260 p.p.s.a., przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stanowiący, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie jest on odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 p.p.s.a. in fine, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.). Obecnie, w świetle art. 260 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako Sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu aktualnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie.
Należy zatem stwierdzić, że ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji zaś zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z tego powodu słuszne jest rozstrzygnięcie WSA.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a.