Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Wa 957/11

Administrative courts2011-11-28
Case number
I SA/Wa 957/11
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2011-11-28
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Lucyna Picho

Judgment text

SENTENCJA Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych postanawia: odmówić K. S. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. UZASADNIENIE K. S. reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru radcę prawnego W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych w kwocie [...] zł. Wyrokiem z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 957/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. S. W następstwie wydanego wyroku skarżąca nadesłała do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem i córką. Źródłem utrzymania rodziny są świadczenie pielęgnacyjne wypłacane na córkę w wysokości [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł, zasiłek z tytułu rehabilitacji córki w wysokości [...] zł, zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł oraz zaliczka alimentacyjna w wysokości [...] zł, łącznie jest to kwota [...] zł. Uzasadniając wniosek K. S. wyjaśniła, że wyrok Sądu z dnia 7 września 2011 r., jest dla niej krzywdzący i nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach prawa. W szczególności umowa w przedmiocie refundacji tych kosztów sporządzona została błędne jako umowa zlecania co doprowadziło Sąd do wniosku, że wnioskodawczyni podjęła zatrudnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Rozpoznając w pierwszej kolejności wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, że stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. W sprawie niniejszej przedmiotem kontroli Sądu są decyzje administracyjne wydane w przedmiocie szeroko rozumianych spraw z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc K. S. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego też nie rozpoznawano tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Rozpoznając wniosek skarżącej w części dotyczącej przyznania jej profesjonalnego pełnomocnika należy zauważyć, że w niniejszej sprawie K. S. samodzielnie ustanowiła radcę prawnego W. W. do reprezentowania jej interesów (por. pełnomocnictwo z k- 6). Z akt sądowych wynika, że do dnia złożenia wniosku o przyznanie w tym zakresie prawa pomocy, strona nie odwołała pełnomocnictwa. Zatem na dzień rozpoznawania wniosku jest ona już reprezentowana przez pełnomocnika. Skoro tak, to mając już ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, któremu, co należy zaakcentować, skarżąca dobrowolnie udzieliła pełnomocnictwa, należało również tą część zgłoszonego wniosku rozpatrzyć odmownie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.