II SAB/Wa 422/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Telewizji [...] S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Telewizja [...] S.A. z siedzibą w [...] dopuściła się bezczynności w zakresie pkt. 1 wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2020 r.; 2. stwierdza, że bezczynność organu, stwierdzona w pkt. 1, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę; 4. zasądza od Telewizji [...] S.A. z siedzibą w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 czerwca 2019 r., Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] (dalej, jako "Stowarzyszenie" lub "skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność TVP S.A. z siedzibą w W. (dalej, jako "TVP S.A." lub "Spółka") polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] maja 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) wszystkich wydań "[...]" emitowanych w dniach od [...] kwietnia do [...] maja 2020 r. 2) informacji o powodach usunięcia w 2019 r. archiwalnych wydań "[...]" ze strony [...] i ograniczenia dostępnych materiałów tylko do tych z ostatnich dwóch tygodni. Jako sposób i formę udostępnienia wydań "[...]" w formie plików wideo Stowarzyszenie wskazało na kontakt poprzez adres e-mail: [...], w celu ustalenia możliwej formy dostarczenia plików ze względu na ich przewidywany rozmiar uniemożliwiający przekazanie ich bezpośrednio w wiadomości mailowej. Zaś odpowiedzi na pytanie nr 2 wnioskodawca oczekiwał w formie elektronicznej poprzez wysłanie jej na adres e-mail: [...] Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że TVP S.A. dopuściła się bezczynności, 2) zobowiązanie TVP S.A. do załatwienia wniosku z dnia [...] maja 2020 r., 3) zasądzenie od TVP S.A. na rzecz Stowarzyszenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Wnoszący skargę stwierdził, że pomimo, iż termin udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku, podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że: 1) w zakresie informacji o powodach usunięcia w 2019 r. archiwalnych wydań "[...]" ze strony [...] i ograniczenia dostępnych materiałów tylko do tych z ostatnich dwóch tygodni, organ za pomocą poczty elektronicznej poinformował w dniu [...] lipca 2020 r. skarżącego, iż usuwanie, po pewnym czasie, archiwalnych materiałów prasowych ze strony internetowej TVP S.A. ograniczenie dostępu do materiałów tylko z określonego okresu jest podyktowane względami technicznymi i biznesowymi, a ponadto wyjaśnił, iż udostępnia swoje materiały prasowe, w sposób wyżej wskazany, przez okres dłuższy niż inne stacje telewizyjne. 2) natomiast w zakresie udzielenia informacji w postaci wszystkich wydań "[...]" emitowanych w dniach od [...] kwietnia do [...] maja 2020 r. w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. organ stwierdził, że zakres wnioskowanych informacji jest obszerny i obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i w związku z tym wezwał skarżącego do wykazania w terminie 21 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji. Organ wyjaśnił, iż otrzymuje wiele wniosków o dostęp do informacji publicznej, w tym od skarżącego. Rozpatrzenie znacznej ilości tych wniosków wymaga podjęcia licznych czynności oraz czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 z późn. zm.), dalej: "u.d.i.p.", bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87). Dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 ustawy u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 cytowanej ustawy). W zakresie pkt 1 wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] maja 2019 r. o udostępnienie wszystkich wydań "[...]" emitowanych w dniach od [...] kwietnia do [...] maja 2020 r., TVP S.A. pismem z dnia [...] lipca 2020 r. stwierdziła, że zakres wnioskowanych informacji jest obszerny i obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. i w związku z tym wezwała Stowarzyszenie do wykazania w terminie 21 dni od dnia otrzymania wezwania istnienia szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji. TVP S.A. w dniu [...] października 2020 r. wydała decyzję o nr [...] w zakresie pkt 1 wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] maja 2019 r. Zobowiązanie organu do wydania aktu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może nastąpić, gdy do chwili zamknięcia rozprawy, albo do chwili wydania orzeczenia w postępowaniu uproszczonym, organ pozostawał w bezczynności, tj. nie wydał aktu. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w zakresie dyspozycji z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji Sąd rozpoznający kwestię bezczynności nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanej w następstwie złożenia skargi na bezczynność. Fakt, że organ w zakresie pkt 1 wydał już po wniesieniu skargi decyzję nie zwalnia Sądu z badania bezczynności i jej charakteru. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, nawet, jeżeli wniosek strony został załatwiony przez organ w toku postępowania sądowego (już po wniesieniu skargi), obliguje Sąd do oceny czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Wobec faktu, że Spółka przy wydawaniu decyzji z dnia [...] października 2020 r. naruszyła terminy załatwienia sprawy administracyjnej uregulowane w k.p.a., w szczególności art. 35 k.p.a., to stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że TVP S.A. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu pkt 1 wniosku z dnia [...] maja 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, która to bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego, choć z uchybieniem ustawowych terminów, został jednak załatwiony, zaś z okoliczności sprawy nie wynika, aby zaistniała zwłoka wynikała z celowego zaniechania, czy też z lekceważącego traktowania przez Spółkę obowiązków informacyjnych, co nie pozwala uznać, że stwierdzona bezczynność miała postać kwalifikowaną. Natomiast informacje objęte pkt 2 wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] maja 2020 r. nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem Sądu, programy telewizyjne realizowane przez polskiego telewizyjnego nadawcę publicznego nie stanowią informacji publicznej. Tak więc żądanie udostępnienia informacji o powodach usunięcia w 2019 r. archiwalnych wydań "[...]" ze strony [...] i ograniczenia dostępnych materiałów tylko do tych z ostatnich dwóch tygodni, jako niedotyczące sfery faktów i danych publicznych związanych z działalnością skarżonej Spółki nie mieści się w zakresie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1797/10, dostępny pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w zakresie pkt 2 wniosku z dnia [...] maja 2020 r., o czym orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt 4 sentencji wyroku. Do kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw Sąd zaliczył uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy.