II SAB/Sz 23/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA- Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność organu - Komendanta Wojewódzkiej Policji w przedmiocie wydania decyzji w sprawie potrącenia części uposażenia postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE M. T. w dniu [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu - Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie potrącenia części uposażenia. W uzasadnieniu skargi M. T. wyjaśnił, iż w dniu [...] r. potrącono mu z wynagrodzenia miesięcznego kwotę [...] zł w związku z jego nieobecnością w pracy w dniach [...] r. Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z żądaniem wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej, jednakże organ ten w piśmie z dnia [...] r. zajął stanowisko, iż obowiązujące przepisy prawa nie przewidują wydania decyzji administracyjnej w przypadku potrącenia części uposażanie za czas nieusprawiedliwionej nieobecności. Ustosunkowując się do wniesionej skargi, Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, iż dokonanie potrącenia części wynagrodzenia uzasadnione było pobraniem przez skarżącego uposażenia za czas zawinionej przez niego niemożności pełnienia służby, wynikającej z faktu nieprzedłożenia zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego jego zdolność do służby, po powrocie z długotrwałego zwolnienia lekarskiego. W odniesieniu do zarzutu bezczynności organu w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej, organ ten powołując się na zapisy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stwierdził, iż potrącenie części uposażenia nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a jedynie powiadomienia pracownika o dokonaniu takiej czynności. Zdaniem tego organu nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie, gdyż w dniu, w którym skarżący stawił się na służbę, powiadomiono go o przyczynie niedopuszczenia do wykonywania obowiązków służbowych oraz o konsekwencjach z tym związanych, na dowód czego przedłożono notatki służbowe sporządzone przez podinspektora W. J. oraz nadkomisarza W. M. W związku z pismem skarżącego z dnia [...] r. wzywającym organ do wydania decyzji, organ ten pismem z dnia [...] r. powiadomił skarżącego o zajętym przez ten organ stanowisku w sprawie. Mając na uwadze powyższe Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cytowanej ustawy). W przedmiotowej sprawie strona wniosła skargę na bezczynność organu - Komendanta Wojewódzkiego Policji , która zdaniem skarżącego przejawia się w tym, iż pomimo wezwania skierowanego przez skarżącego do tego organu, nie wydano decyzji administracyjnej w przedmiocie dokonanego potrącenia części uposażenia. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) ściśle określa orzeczenia od których przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego (np. od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne - art. 138). Podobnie ma to miejsce w przepisach wykonawczych wydanych w oparciu o wyżej wymienioną ustawę, w których mowa jest o wydaniu decyzji administracyjnych np. w sprawach związanych z przydziałem lokalu mieszkalnego albo równoważnika pieniężnego za brak lokalu (vide: rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania 1 zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - Dz. U. Nr 100, poz. 918). W rozdziale 9 tej ustawy zatytułowanym "Uposażenie i inne świadczenia pieniężne policjantów", w art. 126 ust. 1, ustawodawca przewidział możliwość potrącenia policjantowi odpowiedniej części uposażenia przy najbliższej wypłacie, w przypadku pobrania przez policjanta nienależnego mu uposażenia za czas nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy. Powołany przepis stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności pełnienia przez policjanta obowiązków służbowych (ust. 3). Dalej, przepis art. 127 ust. 1 ustawy stanowi, iż z uposażenia policjanta mogą być dokonywane potrącenia w granicach i na zasadach określonych w przepisach prawa pracy oraz w innych przepisach szczególnych stosowanych do wynagrodzeń za pracę, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. Przez uposażenie, o którym natomiast rozumieć uposażenie wymienione w art. 100, odprawę z tytułu zwolnienia ze służby oraz świadczenia wymienione w art. 112 i 117, z zastrzeżeniem ust. 3 (vide: art. 127 ust. 2 ustawy). Zdaniem Sądu z powołanych przepisów nie wynika, aby czynności związane z potrąceniem części uposażenia policjanta wymagały rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, albo też miały charakter czynności administracyjnoprawnych. W ocenie Sądu potrącenie części uposażenia nie należy do zakresu administracji publicznej, lecz jest przejawem działania organu administracji publicznej, które w świetle zapisów art. 127 powołanej ustawy, podlega reżimom przepisów Kodeksu pracy. Sprawy dotyczące wynagrodzenia policjantów i zmiany jego wysokości, nie mieszczą się zatem w katalogu aktów ani czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego na podstawie cytowanego na wstępie art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym należało uznać, iż Sąd nie jest właściwy do rozpoznawania skargi, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, tj. skargi na bezczynność organu w przypadkach określonych przepisem art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy. Z tego też względu wniesiona przez stronę skarga musiała ulec odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ui § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.