II OZ 1305/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 582/08 wzywające Stowarzyszenie [...] w B. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. Z., Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 582/08 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. – zobowiązał Stowarzyszenie [...] w B. do uiszczenia wpisu w kwocie 500 złotych, ustalonej na mocy § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) tytułem wpisu sądowego od skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosło Stowarzyszenie [...] w B.. Wskazano w nim, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez dwie osoby, których prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, gdyż dążą do tego samego celu jakim jest czasowe pozostawienie spornego obiektu. Skarżący stwierdził, że wobec tego Sąd zgodnie z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinien był zarządzić tylko jedną opłatę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie [...] w B. wezwane zostało zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 582/08 do uiszczenia 500 zł tytułem wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. Z. i Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis sądowy wynosi 500 zł. Wysokość wpisu w niniejszej sprawie została zatem ustalona prawidłowo. Odnośnie natomiast kwestii obowiązku opłacenia wpisu w sytuacji, gdy w jednym piśmie skargę wnosi więcej niż jeden podmiot podać należy, że zgodnie z art. 214 § 2 pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wskazać należy, że wynikająca z powyższego przepisu zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). W niniejszej sprawie nie można uznać, że uprawnienia czy obowiązki skarżących związane z zaskarżoną decyzją Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] są wspólne. Wniesienie skargi w jednym piśmie w sprawie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 P.p.s.a. To, że zaskarżona decyzja dotyczy dwóch podmiotów i została następnie przez te podmioty zaskarżona nie oznacza, że nakłada na nich wspólne obowiązki albo uprawnienia. Nie zmienia tego faktu to, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 P.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 (niepubl.) wspólne prawa lub obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego. Z tych względów należy dojść do wniosku, że skarga na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], mimo iż wniesiona w jednym piśmie przez dwóch skarżących –R. Z. i Stowarzyszenie [...] w B. -podlega odrębnemu wpisowi, w pełnej wysokości od każdego ze skarżących. Słusznie zatem zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 582/08 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał oddzielnie Stowarzyszenie [...] w B. do uiszczenia pełnego wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i w związku z art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.