VII SAB/Wa 162/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na przewlekłe prowadzenie przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej W. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W. F., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 29 kwietnia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] oraz Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej legalizacji budynku biurowego z mieszkaniami i dwupoziomowym parkingiem na działce ewid. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. Odpowiadając na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 105/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę na przewlekłe prowadzenie przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że skarżący swoją skargą objął postępowanie trwające od 1997 r. zarzucając Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przewlekłe prowadzenie postępowania. Na ostatnim etapie sprawy, poprzedzającym wniesienie skargi, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 18 września 2019 r. nr 1236/19 uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2018 r. nr [...] (o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową przedmiotowego budynku oraz o nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podkreślenia wymaga, że z uwagi na treść art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) w sprawie zastosowanie znajdowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w stanie prawnym, obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, a w sprawach, do których zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego sprzed nowelizacji dokonanej mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. – zażalenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia lub zażalenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. W niniejszej sprawie skarga na przewlekłość organu wojewódzkiego nie została poprzedzona przez skarżącego zażaleniem. Zauważyć bowiem należy, że ponaglenie z dnia 3 marca 2022 r., potraktowane przez organ nadzoru budowlanego jako zażalenie, dotyczyło zarzucanej przez skarżącego bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] i przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania. Powyższe pismo warunkowało dopuszczalność skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość prowadzenia postępowania przez organ powiatowy, będącej przedmiotem kontroli sądowej w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 105/22. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zażalenie z dnia 19 lutego 2019 r. na przewlekłość postępowania odwoławczego, prowadzonego przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednak zostało ono wniesione przez I. F., nie zaś przez W. F. Dokonując analizy akt administracyjnych sprawy Sąd stwierdził, że w trwającym przeszło 20 lat postępowaniu wielokrotnie wnoszono zażalenie na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ powiatowy, a powyższe środki zaskarżenia opieszałości organu wnoszone były przez I. F. i J. P. Na żadnym etapie sprawy W. F. nie wniósł jednak zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec stwierdzenia, że W. F. nie poprzedził skargi na przewlekłe prowadzenie przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania środkiem, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd zobligowany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.