II SA/Rz 1122/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2006r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów na skutek skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 1122/06 - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W dniu 28 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, sygn. akt II SA/Rz 1122/06, w którym oddalił skargę H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2006r. nr [...], która utrzymywała w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2006r., znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi L., gm. L. w zakresie działki nr [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku sporządził profesjonalny pełnomocnik H. B. – radca prawny, w przewidzianym przez ustawę terminie. Z uwagi na to, iż do wskazanego środka odwoławczego nie dołączono 7 egzemplarzy jego odpisów, w dniu 22 października 2007r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia tego braku formalnego – w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało wysłane na adres podany w nagłówku skargi kasacyjnej tj: [...]. Pomimo dwukrotnej awizacji, wskazana przesyłka nie została podjęta, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 9 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Przede wszystkim konieczne jest, by czyniła zadość wymogom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Nadto powinna zawierać elementy właściwe tylko dla niej (oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz ze wskazaniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany). Obowiązek spełnienia pierwszego rodzaju wymogów oznacza m. in. konieczność dołączenia do przedmiotowego środka odwoławczego odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, na co wskazuje art. 47 P.p.s.a. Z uwagi na to, iż tego rodzaju brak podlega uzupełnieniu w trybie przepisu art. 49 P.p.s.a., pełnomocnik skarżącej wezwany został do przedłożenia 7 odpisów skargi kasacyjnej, przy czym, jak już wspomniano wezwanie przesłano na adres podany przez tego pełnomocnika w sporządzonym przez niego środku zaskarżenia. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu i niepodjęciu została zwrócona do tutejszego Sądu. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt P 13/05 (Dz.U.2006.38.268), Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 73 P.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym należy przyjąć, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zastosowanie § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 1999r.Nr 62, poz. 697), co oznacza, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki (tak: J.P.Tarno w komentarzu do art. 73 P.p.s.a., Lex Polonica). Datą doręczenia pisma jest więc data jego odebrania przez adresata, lub data, w której upłynął termin jego odbioru, jeżeli przed jego upływem adresat nie zgłosił się po odbiór. Stosownie z kolei do art. 70 § 1 P.p.s.a strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać Sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu w razie zaniedbania powyższego obowiązku, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest Sądowi znany. Uwzględniając powyższe należy uznać, iż doręczenie pełnomocnikowi H. B. wezwania - dotyczącego uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej - nastąpiło skutecznie w dniu 9 listopada 2007r. Do wskazanego dnia, pełnomocnik ten nie podjął bowiem powyższej korespondencji - wysłanej na podany przez niego adres - ani też nie poinformował Sądu o ewentualnej jego zmianie. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 16 listopada 2007r. Konsekwencją procesową nieuzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie jest jej odrzucenie, co wynika z art. 178 P.p.s.a. Dlatego też orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.