II Ca 573/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 573 /23</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 marca 2023r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 2 685,13 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia18 grudnia 2020, oddalił dalej idące powództwo, ustalił, że powód ponosi koszty procesu w 81%, a strona pozwana w 19%, przy czym szczegółowe wyliczenie tych kosztów pozostawił referendarzowi sądowemu oraz orzekł o kosztach sądowych.</p> <p>W apelacji od powyższego wyroku, co do części oddającej powództwo oraz rozstrzygającej o kosztach procesu i kosztach sądowych (pkt II, III i IV) powód zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>, poprzez dokonanie nieprawidłowej oceny dowodów zebranych w sprawie:</p> <p>Wskazując na powyższy zarzut, powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz dalszej kwoty 11.552,87 zł, orzeczenie o kosztach procesu za obie instancje oraz o kosztach sądowych.</p> <p>Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego i zważył co następuje. Apelacja powoda jest w całości uzasadniona. Zgodnie z powołanym przez Sąd pierwszej instancji, jak i powoływanym przez strony postępowania, § 10 ust. 5 pkt 1 <span class="anon-block">(...)</span> pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> przy ustalaniu wysokości szkody nie uwzględnia się wartości niematerialnych, naukowych, kolekcjonerskich, zabytkowych, historycznych, pamiątkowych lub artystycznych. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385;art. 385 § 2)">art. 385 § 2 kc</a> wzorzec umowny powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Niejednoznaczność powołanego § 10 ust. 5 pkt 1 <span class="anon-block">(...)</span> wynika z tego, że po pierwsze nie zawiera on własnej definicji wartości niematerialnych, a po drugie, co podnosił powód, wymieniając wprost inne wartości, także mające charakter niematerialny: naukowe, kolekcjonerskie, zabytkowe, historyczne, pamiątkowe lub artystyczne, nie wskazuje na wartości przyrodnicze. Ta już wątpliwość dawała podstawę do przyjęcia niejednoznaczności <span class="anon-block">(...)</span> i braku podstaw do jednoznacznego wykluczenia na ich podstawie, w myśl powołanego 385 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2 kc</a>, odpowiedzialności ubezpieczyciela za szkody przy uwzględnieniu wartości przyrodniczej. Nie wykluczał również ustalenia wysokości odszkodowania w sposób, w jaki domagał się powód, także wskazywany przez pozwaną przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19911010444" title="Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - Dz. U. z 1991 r. Nr 101, poz. 444 (art. 11)">art. 11 ustawy z 28 września 1991r. o lasach</a> (t.j. Dz.U.2023.1356), odwołujący się przecież do zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a>. Nie budzi przy tym wątpliwości, że ustalenie wysokości odszkodowania za wycięcie drzewa daglezji zielonej było procesem złożonym i trudnym do przeprowadzenia, zważywszy że zniszczony egzemplarz, co wynikało ze sporządzonych w sprawie trzech opinii biegłego, a także dodatkowo z „opinii w zakresie oceny wyrządzonej szkody” wykonanej przez <span class="anon-block">N. J.</span>, był unikatowym drzewem matecznym, egzemplarzem niepowtarzalnym, wyselekcjonowanym i hodowanym w jednym celu – uzyskania nasion gwarantujących możliwość odtworzenia nowych lasów, a zatem drzewo to pełniło funkcję bazy materiałów rozmnożeniowych. Natomiast przy wyżej wskazanych niejednoznacznościach <span class="anon-block">(...)</span> strony pozwanej dotyczących ustalania rozmiaru szkody, w ocenie Sądu Okręgowego uprawnionym było przyjęcie, że przede wszystkim wyżej wskazywana właściwość i specyfika drzewa jako wyselekcjonowanego i hodowanego celem pozyskiwania nasion, eliminowała go z wyłączeń wartości nie podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu szkody, zawartych w powołanym § 10 ust. 5 pkt 1 <span class="anon-block">(...)</span>. Taka bowiem jego funkcja nie dawała podstaw do przyjęcia, że wartość drzewa wskazywana przez powoda i akceptowania w opiniach biegłego, ze wskazaniem przede wszystkim na taki cel tego egzemplarza drzewa – jako pełniącego funkcję bazy materiałów rozmnożeniach, stanowiła wartość niematerialną, o której mowa w <span class="anon-block">(...)</span> pozwanej. Mając natomiast na względzie stanowisko biegłego zawarte w opiniach oraz wyżej wskazane względy, w ocenie Sądu Okręgowego na akceptację zasługuje wysokość dochodzonego przez powoda odszkodowania, które, wbrew stanowisku Sądu oraz strony pozwanej, <span class="underline"> <!-- --> nie stanowiło żadnej formy kary administracyjnej</span>, a jedynie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040920880" title="Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 (art. 84;art. 85;art. 88;art. 89)">art. 84, 85, 88 i 89 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody</a> (t.j. Dz.U.2023, poz.1336) określające opłaty i kary pieniężne m. in. za usunięcie drzewa, <span class="underline"> <!-- --> stanowiły punkt odniesienia do sposobu ustalenia odszkodowania za wycięcie egzemplarza daglezji zielonej rosnącej w oddziale leśnym <span class="anon-block">(...)</span> </span>. Zważywszy natomiast na wyżej wskazywany szczególny, w tym unikatowy charakter powyższego egzemplarza drzewa oraz jego wskazywaną funkcję, ustalenie odszkodowania na poziomie dwukrotności opłaty przewidzianej za wycięcie drzewa bez zezwolenia nie było wadliwe i brak jest podstaw do uznania go za zawyżone, mając też ma względzie, że zezwolenie na taką wycinkę, w tym przypadku, z pewnością nie zostałoby udzielone. Dlatego też przyjęcie wartości tego egzemplarza drzewa jedynie na poziome wartości drewna było oczywiście nieadekwatne i w żadnej mierze nie odpowiadało jego wartości. Z tych też przyczyn stanowisko Sądu pierwszej instancji jak i strony pozwanej, gdy jednak z wyżej omówionych względów <span class="anon-block">(...)</span> pozwanej nie wykluczały przyznania odszkodowania ustalonego w sposób wskazywany przez powoda, nie miało uzasadnionych podstaw.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>, zmienił zaskarżony wyrok (pkt I), o kosztach procesu, wobec przegrania sprawy w całości przez stronę pozwaną, orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1);art. 98 § 3)">art. 98 § 1 § 1^{<!-- -->1} i 3 kpc</a>, a o kosztach sądowych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (t. j. Dz. U. z 2023r., poz. 1144). O kosztach postępowania apelacyjnego (pkt II), na które składała się opłata od apelacji - 750 zł. i wynagrodzenia pełnomocnika – 1800 zł, orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1);art. 98 § 3)">art. 98 § 1, § 1^{<!-- -->1} i § 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 kpc</a>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Ś.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S. L.</span>.</p> </div>