II FSK 3524/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 463/13 w sprawie ze skargi W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 463/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę W. spółka z o.o. spółka komandytowo-akcyjna w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 kwietnia 2013 r., w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Od powyższego wyroku Spółka złożyła skargę kasacyjną. W wyniku wstępnego jej badania Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. W myśl art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie natomiast z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na podstawie art. 216 p.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Zauważyć wobec tego trzeba i należy, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 kwietnia 2013 r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji w całości i określająca spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 253.485, 00 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi zatem kwota 253.485,00 zł, a nie kwota 15 zł (jak podaje spółka), stanowiąca różnicę pomiędzy określonym zobowiązaniem podatkowym wynikającym z decyzji z dnia 19 kwietnia 2013 r., a wartością pobranego przez notariusza podatku – tj. kwotą 253.500,00 zł. W rozpoznawanej sprawie spółka uiściła co prawda wpis stosunkowy, na podstawie § 1 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; zwane dalej: rozporządzeniem RM), ale w błędnej wysokości, tj. w kwocie 100 zł. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie powinien zostać uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 2.534,85 zł stosownie do § 1 pkt 4 w związku z § 3 rozporządzenia RM. Uwzględniając powyższy brak skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a., zwrócił skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji celem wezwania spółki do uzupełnienia ww. wpisu od skargi kasacyjnej.