I GSK 1641/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. Sp. z o.o. w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S.Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1338/19 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1338/19, S. Sp. z o.o. w G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z [...] maja 2019 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowane jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że wysokość zaległości podatkowej i odsetek wynikających z decyzji organów podatkowych przekracza jej możliwości płatnicze. Skarżąca z ostrożności podjęła dziania mające na celu dobrowolne wykonanie decyzji organów podatkowych przed prawomocnym zakończeniem niniejszej sprawy, gdyż wystąpiła do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z wnioskiem o rozłożenie na raty wszystkich zaległości z tytułu podatku akcyzowego, w tym m.in. wynikających ze skarżonej decyzji. Skarżąca posiada zaległości podatkowe w podatku akcyzowym wynikające z kilku nieprawomocnych decyzji, które zaskarżyła do WSA w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. W ocenie skarżącej w niniejszej sprawie zaistniała nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sytuacja Skarżącej uległa pogorszeniu m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się koronawirusa SARS-CoV-2, ogłoszeniem przez Światową Organizację Zdrowia stanu pandemii, a także stanu epidemii w Polsce. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżąca nie załączyła żadnej dokumentacji źródłowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z 4 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 497/15; z 10 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1058/19; z 24 października 2019 r. sygn. akt I GSK 1866/19, dostępne w CBOSA). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na skarżącym ciąży zatem obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem w tej sprawie uzasadnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdzenia w tym zakresie powinny być poparte stosownymi dokumentami źródłowymi np. wyciągiem ze sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy, rachunkiem zysków i strat, wyciągiem z rachunku bankowego czy deklaracją CIT za ostatni rok podatkowy, które pozwoliłyby ustalić, czy w przypadku skarżącej występują przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skarżąca nie przedstawiła we wniosku żadnych konkretnych danych, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków majątkowych wynikających bezpośrednio z wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powyższej argumentacji należy uznać, że skoro skarżąca we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazała, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to brak jest podstaw do zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.