II FZ 417/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Józefa B. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 3756/02 w sprawie ze skargi Józefa B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 17 września 2002 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 3756/02 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządził przymusowe ściągnięcie od Józefa B. na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Opisując stan faktyczny sprawy Sąd I instancji wskazał, że w dniu 6 grudnia 2004 r. Józef B. złożył wniosek o doręczenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2004 r. wraz z uzasadnieniem i nie uiścił należnej na mocy par. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. nr 221 poz. 2192/ opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł, pomimo wezwania do jej uiszczenia. Wobec tego Sąd I instancji na podstawie art. 228 i 234 par. 2 w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "u.p.p.s.a"/ zarządził przymusowe ściągnięcie tejże należności. W zażaleniu z dnia 5 czerwca 2007 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, wskazując iż ze względu na trudną sytuację finansową, egzekucja sądowa tejże należności jest bezskuteczna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią par. 2 /cyt./ rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych:"Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł". Podkreślić więc należy, że wysokość opłaty kancelaryjnej w takim przypadku określona została wprost w ustawie. Z powyższych rozważań wynika, iż trudna sytuacja majątkowa strony nie ma w badanej sprawie żadnego znaczenia. Dlatego też argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Opisane przez skarżącego okoliczności wskazujące na brak środków do pokrycia ustalonej opłaty kancelaryjnej mogłyby stać się przedmiotem badania Sądu I instancji, o ile strona złożyłaby wniosek o umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty tejże należności. Przyznanie ulgi, o której mowa w art. 229 par. 1 u.p.p.s.a. ma uznaniowy, ograniczony koniecznością zbadania przesłanek związanych z postępowaniem egzekucyjnym - ściągnięcie połączone z niewspółmiernymi trudnościami i sytuacją dłużnika - ściągnięcie groziłoby zbyt ciężkimi skutkami /Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Zakamycze 2005, str. 559/. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.