II GZ 270/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.P. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 518/19 w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: 1. uchylić postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 518/19; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz J.P. 4.017 zł (cztery tysiące siedemnaście) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 518/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi J.P., (1) uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z [...] marca 2019 r. i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w wysokości 11.571,84 zł i (2) zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz J.P. kwotę 897 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). WSA wskazał, że na koszty składają wpis od skargi (400 zł), wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 powyższego wyroku złożył J.P. (dalej "skarżący"), wnosząc o jego uchylnie i przekazanie sprawy WSA w Rzeszowie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Zarzucił naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia przez jego zastosowanie w sprawie, w sytuacji gdy zastosowanie winien znaleźć § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 5 rozporządzenia, a w konsekwencji zasądzenie na rzecz skarżącego wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł, podczas gdy przedmiotem sprawy była należność pieniężna, w związku z czym wynagrodzenie pełnomocnika winno zostać zasądzone w kwocie 3.600 zł. Skarżący wskazał, że przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, tj. wysokość kary nałożonej przez organ I instancji za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W konsekwencji przy orzekaniu o kosztach sądowych dot. wynagrodzenia pełnomocnika zastosowanie winien mieć § 2 pkt 5 rozporządzenia. Na potwierdzenie tej tezy skarżący powołał ten argument, że od skargi był pobrany wpis stosunkowy. Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej NSA, Zastępczyni Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie poinformowała, że do 25 listopada 2019 r. nie wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 518/19. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do NSA przysługuje na postanowienie sądu I instancji, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Oznacza to, że jeżeli strona kwestionuje orzeczenie jedynie w zakresie zwrotu kosztów postępowania, powinna zaskarżyć to rozstrzygnięcie zażaleniem, co też prawidłowo zrobił skarżący w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie kwestionowana jest przez skarżącego wysokość kosztów postępowania zasądzona od organu na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Skarżący twierdzi bowiem, że przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, a więc powinny być zasądzone koszty stosunkowe, a nie stałe. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątek od powyższej zasady stanowią przepisy art. 200-201 p.p.s.a. (na etapie postępowania przed sądem I instancji) i art. 203-204 p.p.s.a. w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną. Art. 200 i 203-204 p.p.s.a. wprowadzają tzw. "zasadę rezultatu", zgodnie z którą stronie, której środek zaskarżenia okazał się skuteczny, należy się zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw Zgodnie natomiast z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi była decyzja SKO w Krośnie utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej (11.571,84 zł) za zajęcie pasa drogowego. Wobec tego w sprawa dotyczy kwoty pieniężnej, która stanowi wartość przedmiotu sporu i to od tej kwoty należało liczyć wszelkie koszty sądowe. Tymczasem Sąd I instancji, zasądzając zwrot kosztów, zwrócił skarżącemu wynagrodzenie pełnomocnika obliczone tak, jakby sprawa nie dotyczyła należności pieniężnej. Powyższe działanie Sądu było błędne, ponieważ przy ustaleniu stawki wynagrodzenia pełnomocnika, który występował przed Sądem I instancji, pominął okoliczność, że sprawa dotyczy wartości pieniężnej, a więc że stawkę należało obliczyć stosownie dla tej wartości. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił postanowienie zawarte w pkt 2 ww. wyroku i uznał, że kwestia tego, co w niniejszej sprawie stanowi podstawę obliczenia kosztów postępowania jest wystarczająco wyjaśniona. NSA, uwzględniając, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 11.572 zł, co w sprawie nie było sporne, zasądził na rzecz J.P. kwotę 4.017 zł tytułem kosztów postępowania sądowego, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 2 pkt 5 rozporządzenia. Na kwotę tę składają się wpis od skargi (400 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (3.600 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 2 pkt. 5 cyt. rozporządzenia. O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ nie ma ku temu podstaw. Jak wynika bowiem z art. 203 i 204 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania przysługuje jedynie w przypadku zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku sądu I instancji, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.