III SA/Wa 621/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, , , po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "O." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2004 r. Nr ... w przedmiocie: określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z marzec i kwiecień 2003 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Skarżącemu S. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi. Powyższe postanowienie, na skutek wniesienia przez Skarżącego zażalenia, zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt ..., a sprawa została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie natomiast do treści art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będąc związany wykładnią przedstawioną w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2007 r.., nie może dokonywać własnej interpretacji, a podjęte rozstrzygnięcie uwzględnić musi pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 stycznia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem kolejności działań, jakie należało podjąć w rozpatrywanej sprawie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który rozpoznano postanowieniem z 2 października 2006 r., był wnioskiem ponownym, złożonym po kolejnym wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu w sytuacji, gdy wcześniejszy wniosek, również przedłożony w trakcie biegu do uiszczenia wpisu, został oddalony, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne wskutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 marca 2006 r. Powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153 oraz z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29, Sąd kasacyjny podkreślił, że w tym stanie rzeczy, po bezskutecznym upływie drugiego terminu, skarga powinna być odrzucona, gdyż takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie mogą już zniweczyć dalsze wnioski o przyznanie prawa pomocy. Tym samym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany dopiero po odrzuceniu skargi. Mając powyższe na względzie oraz związanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny skargę należało odrzucić, działając na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.