Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I FSK 1817/07

Administrative courts2007-12-12
Case number
I FSK 1817/07
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2007-12-12
Type
Postanowienie NSA

Judges

Juliusz Antosik

Ruling

Oddalono skargę kasacyjną

Judgment text

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Go 358/06 odrzucającego skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 16 stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Go 358/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu tegoż postanowienia Sąd I instancji podkreślił, że powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie w wyznaczonym do tego terminie wpisu od skargi. Reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik, wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Skargę kasacyjną oparto na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 34,35, 58 § 1 ust. 3, art. 70 § 1 ust. 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),zwana dalej p.p.s.a., poprzez sprzeczne ze stanem faktycznym ustalenie, że pełnomocnik strony nie złożył pełnomocnictwa w wymaganym terminie oraz że skarga nie została należycie opłacona. Opierając się na tych zarzutach, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wszelkie braki skargi zostały usunięte w wymaganym terminie, albowiem pełnomocnictwo zostało złożone do akt w dniu 10 kwietnia 2006 r., zaś skarżąca w dniu 18 kwietnia 2006 r. bez wezwania uiściła wpis od skargi. Autor skargi kasacyjnej jako dowód potwierdzający jego stanowisko załączył do skargi kasacyjnej kopię przekazu, mocą którego uiszczono wpis od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 139/07, zwrócił skargę kasacyjną WSA w Gorzowie Wielkopolskim w celu uzupełnia jej braków. NSA stwierdził, że jakość załączonego do skargi kasacyjnej dokumentu, mającego stanowić kopię dowodu uiszczenia wpisu sądowego "jest na tyle słaba, że nie jest możliwe odczytanie jego treści." Z uwagi na powyższe postanowił zwrócić akta do WSA w Gorzowie Wielkopolskim w celu wezwania pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia oryginału dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie I SA/Go 358/06. Po przekazaniu sprawy, zarządzeniem z dnia 18 maja 2007 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gorzowie Wielkopolskim wezwał stronę skarżącą do przedłożenia oryginału dowodu uiszczenia wpisu od skargi w sprawie I SA/Go 358/06 w terminie 7 dni , pod rygorem uznania, że do skargi kasacyjnej nie załączono ww. dowodu. W odpowiedzi, pełnomocnik strony skarżącej w pismach z dnia 28 maja 2007r. i 31 maja 2007 r. podniósł, że oryginał dowodu uiszczenia opłaty – wpisu od kasacji został załączony do skargi kasacyjnej. Dokument ten został zarejestrowany jako załącznik nr 5 przedmiotowej kasacji. Do pism załączył kserokopię polecenia przelewu od skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2007 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gorzowie Wielkopolskim wezwał pełnomocnika skarżącej o podanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania informacji czy nadesłanie 28 maja i 1 czerwca 2007 r. dowodu uiszczenia 23 sierpnia 2006 r. kwoty 190 zł jest wynikiem omyłki. Sąd podkreślił jednocześnie, że wezwanie sądu z dnia 22 maja 2007 r. dotyczyło oryginału dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi , którego kserokopia stanowi załącznik nr 6 skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 10 lipca 2007 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do wykonania wezwania. W piśmie z dnia 11 lipca 2007 r., skarżąca załączyła oryginał dowodu uiszczenia wpisu od skargi w sprawie I SA/Go 359/06. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, albowiem postawione w niej zarzuty należy uznać za niezasadne. Analizując treść przedstawionych w skardze kasacyjnej zarzutów, należy przypomnieć pełnomocnikowi strony skarżącej, że wyłącznym powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie w wymaganym terminie należnego wpisu od skargi (vide: uzasadnienie postanowienia z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Go 358/06). Tymczasem część z postawionych zarzutów dotyczy kwestii pełnomocnictwa (zarzut naruszenia art. 34 i 35 p.p.s.a.)., którego istnienia Sąd I instancji de facto nie kwestionował. Dodatkowo należy wskazać, że przedstawiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 70 § 1 ust. 3 p.p.s.a., w ogóle nie może zostać rozpoznany. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma w swej treści takiego przepisu. Wskazany w skardze kasacyjnej art. 70 p.p.s.a. w żadnym z paragrafów nie dzieli się bowiem na ustępy. Z uwagi na nieprawidłowe skonstruowanie zarzutów należy przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 183 § 1 ustawy z p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, które przekroczyć może wyłącznie w przypadku stwierdzenia, określonych w § 2 tego przepisu, uchybień powodujących nieważność postępowania. Przepis ten obliguje zatem stronę wnoszącą skargę kasacyjną do pieczołowitego konstruowania tak zarzutów, jak i ich uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny, działający jako sąd kasacyjny, nie ma bowiem jakichkolwiek uprawnień do konkretyzowania, uściślania czy też korygowania zarzutów skarżącej. Stanowisko takie wprost zresztą wyrażone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2004 r., GSK 10/04 /Monitor Prawniczy 2004 nr 9 str. 392/. Tym samym nie jest władny do ustalania, jaki to konkretnie przepis miała na myśli strona skarżąca. Również zarzut dotyczący naruszenia art. 58 § 1 p.p.s.a. oraz związany z nim przepis art. 220 § 1 i 3 należy uznać za niezasadny. Autor skargi kasacyjnej utrzymuje, że strona skarżąca uiściła w wymaganym terminie należny wpis od skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Go 358/06, czego dowodem miała być kserokopia przekazu pocztowego załączonego do skargi kasacyjnej. Jednakże zarówno z niewyraźnej kserokopii tego przekazu, stanowiącej załącznik nr 6 skargi kasacyjnej, jak i z samego oryginału bezsprzecznie wynika, że opłacona została skarga nie w sprawie I SA/Go 358/06, lecz w sprawie I SA/Go 359/06. W tym stanie rzeczy, należy uznać, że Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga strony w sprawie I SA/Go 358/06 nie została opłacona w wymaganym do tego terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.