V SA/Wa 758/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Spółka komandytowa w N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w [...] (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej jako: "Naczelnik UCS", "organ I instancji") z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych. Kontrolowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] maja 2016 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - Agencja Celna [...] sp. z o.o. - dokonał zgłoszenia celnego wg dokumentu nr [...], do procedury dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem procedury uproszczonej klamerki obuwnicze, klasyfikując go do kodu TARIC 8308 90 00 90 ze stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej po zwolnieniu towaru, dokonanej w siedzibie Skarżącej, w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi za okres od 1 czerwca 2015 r. do 31 grudnia 2017 r., zakwestionowano zadeklarowaną w zgłoszeniach celnych klasyfikację importowanego towaru zadeklarowanego w postaci klamerek i okuć obuwniczych. Skutkiem powyższego było nieprawidłowe określenie stawki celnej dla przywiezionego towaru i zarejestrowanie należności celnych wynikających z długu celnego w kwocie niższej niż prawnie należna (Protokół kontroli nr [...] z dnia [...] maja 2018 r.). Strona wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli przedstawiając jednocześnie nowe dowody. Organ odniósł się do tych zastrzeżeń podtrzymując w całości stanowisko zawarte w protokole kontroli. Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 22 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10 października 2013 r. L 269, dalej jako; "UKC") poinformował Stronę, że w związku z przekazanym przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. protokołem kontroli i stwierdzonymi w nim nieprawidłowościami w zakresie klasyfikacji importowanych towarów, zostanie wydania niekorzystna dla importera decyzja. Jednocześnie Naczelnik UCS wskazał, iż w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego powiadomienia Strona ma możliwość przedstawienia swojego stanowiska w sprawie. Skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej praw i nie złożyła żadnych dodatkowych wyjaśnień, dokumentów ani dowodów w sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ I instancji decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...]: - określił należności celne w kwocie [...] zł stanowiących różnicę pomiędzy kwotą należną wynikającą z długu celnego, a kwotą obliczoną i wykazaną w zgłoszeniu celnym [...] z dnia [...] maja 2016 r., - orzekł o powiadomieniu dłużnika o kwocie wskazanej wyżej oraz o zaksięgowaniu jako należnej kwoty wskazanej różnicy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że ze zgromadzonego materiału wynika, iż towarami importowanymi były m.in.: ozdoby, klamerki blaszki, ozdoby z logo, tj. ozdoby do wyrobów obuwniczych i kaletniczych (biżuteria sztuczna), a nie okucia kaletnicze klasyfikowane przez Spółkę do kodu CN 8308 90 00. Organ I instancji wskazał, że w stosunku do części importowanego towaru (wymienionego w pozycji 1, 5, 7, 8, 9, 13) uznano za prawidłową klasyfikację do kodu 8308. Opis i dokumentacja fotograficzna potwierdza prawidłowość klasyfikacji dokonaną w zgłoszeniu celnym. Natomiast pozostały towar organ uznał za sztuczną biżuterię spełniającą definicję zawartą w uwadze 11 do Działu 71. Zmiana klasyfikacji taryfowej dla tych towarów na kod 7117 90 00 00 wymagała ponownego określenia kwoty długu celnego z zastosowaniem innej niż zadeklarowano w zgłoszeniu stawki celnej (z 2,7% na 4%). Zgodnie z powyższym Naczelnik UCS uznał, iż kwota cła w prawidłowej wysokości dla przedmiotowego zgłoszenia wynosi [...] zł, co powoduje powstanie różnicy w wysokości [...] zł między pobraną kwotą cła, a należną. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Strona odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90d ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona do dnia wydania decyzji przez organ odwoławczy nie skorzystała z powyższego uprawnienia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek złożonego odwołania, Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, w postaci: - faktury handlowej z dnia [...] maja 2016 r., - zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] maja 2016 r., - Protokołu kontroli nr [...] z dnia 30 maja 2018 r., - uwag do Protokołu kontroli zawartych w piśmie Spółki z dnia [...] czerwca 2018 r., - dokumentu PZ nr [...] z dnia [...] maja 2016 r., - wyjaśnień Strony zawartych w odwołaniu z dnia [...] maja 2019 r. ustalono, że przedmiotem importu były okucia obuwnicze wykonane z metali nieszlachetnych m.in. w postaci ozdobnych blaszek z napisami i bez, ozdobnych broszek ze sztucznymi kamieniami oraz ozdób stanowiących znaki graficznych (logo) producentów obuwia. Wskazał, że okucia te montuje się trwale na obuwiu za pomocą rozginanych wąsów, rozginanych drutów albo jako nity. Podkreślił, iż okucia te nie pełnią żadnej funkcji konstrukcyjnej, ani użytkowej w obuwiu. Biorąc pod uwagę stan importowanego towaru i powyższe ustalenia dotyczące jego przeznaczenia, wykorzystania oraz rodzaju materiału, z którego jest wykonany, Dyrektor IAS stwierdził, że zastosowany w zgłoszeniu celnym kod Taric 8308 90 00 90 nie jest właściwy do zaklasyfikowania towaru stanowiącego okucia kaletnicze pełniące funkcje ozdobne, również w formie logo. Wyjaśnił, iż pozycja 8308 WTC obejmuje artykuły kaletnicze w postaci haczyków, oczek i pętelek do obuwia, nitów rurkowych i rozwidlonych używanych do obuwia, sprzączek z języczkami lub bez oraz zapinek, nawet ozdobnych do obuwia, ale z wyłączeniem ozdób innych niż sprzączki przeznaczonych do butów. Zatem importowane okucia obuwnicze w postaci klamerek należy klasyfikować do pozycji 8308, kodu Taric 8308 90 00 90, nawet jeśli pełnią funkcje dekoracyjne, gdyż rola użytkowa tych produktów nie została w żaden sposób wyeliminowana i w dalszym ciągu zasadniczy cel to pełnienie funkcji użytkowej. Powyższe stanowisko pozostaje zgodne z deklaracją Strony przedstawioną w zgłoszeniu celnym. Natomiast zapisy Not stanowią, iż ozdoby do butów inne niż sprzączki (tutaj importowane klamerki, szufki, przelotki) należy klasyfikować do pozycji 7117 WTC obejmującej sztuczną biżuterię. Dodał, że mając na względzie, iż sporne ozdoby obuwnicze zostały wykluczone z pozycji 8308 jako ozdoby do butów (inne niż sprzączki), klasyfikacja importowanych towarów wynika z zastosowania postanowień reguły 1 i 6 ORINS oraz brzmienia kodów CN 7117 i 7117 90. Organ II instancji zwrócił również uwagę na treść Not wyjaśniających do pozycji 7113 WTC, które definiują wyrażenie "biżuteria", jako drobne przedmioty stanowiące ozdoby osobiste, wykonane całkowicie lub częściowo z metalu szlachetnego doprecyzowując jednocześnie, iż biżuterię stanowią również ozdoby do obuwia. Wskazał, że bezspornym w przedmiotowej sprawie jest, iż zakwestionowane towary stanowiły ozdoby kaletnicze przeznaczone do obuwia, nie spełniające innych funkcji poza dekoracyjnymi. W ocenie Dyrektora IAS, organ I instancji prawidłowo orzekł o wysokości niezaksięgowanej kwoty długu celnego, klasyfikując sporne towary do kodu Taric 7117 90 00 00 z przypisaną do niego stawką celną 4% wartości celnej. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odniósł się do zarzutów Strony uznając je za bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie: 1) art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. przez jego niezastosowanie pomimo tego, iż istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I Instancji oraz umorzenia postępowania w sprawie, z powodu jego bezprzedmiotowości, polegającej na braku faktycznych i prawnych podstaw dla określenia należności celnej w kwocie różnicy pomiędzy kwotą należną wynikającą z długu celnego a kwotą obliczoną i wykazaną w zgłoszeniu celnym. 2) ewentualnie (na wypadek nieuwzględnienia wniosku w pkt 1) naruszenie art. 233 § 2 O.p. przez jego niezastosowanie pomimo tego, iż istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I Instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I Instancji, z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, tj. przeprowadzenia wnioskowanych dowodów i następnie dokonania jego gruntownej analizy, których to czynności nie przeprowadził organ I instancji, 3) naruszenie przepisów art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 124, art. 127, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 4 i pkt 6 w związku z art. 235 oraz art. 229 i art. 233 § 2 O.p. - poprzez nieuwzględnienie, iż zaskarżona decyzja ostateczna została wydana z naruszeniem powołanych przepisów, poprzez: a) dowolną, arbitralną i jedynie wybiórczą (a nie swobodną) ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, b) błędne i oczywiście nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę wydanego rozstrzygnięcia, a polegające w szczególności na wadliwym przyjęciu, iż towarami importowanymi były m.in.: ozdoby, klamerki blaszki, ozdoby z logo i jak wynika z powyższego są to ozdoby do wyrobów obuwniczych i kaletniczych (biżuterią sztuczną) a nie okucia kaletnicze klasyfikowane przez Spółkę do kodu CN 8308 90 00, 4) i w konsekwencji powyższego także naruszenie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 O.p. - a to poprzez jego oczywiście nieprawidłowe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej odwołaniem decyzji organu I Instancji mimo braku podstaw faktycznych i prawnych dla takiego postąpienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W tym celu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów Sąd uznał, że odpowiada ona prawu. W dniu 16 listopada 2020 r. w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym, mając na względzie zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnych działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniu wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym oraz zarządzenie nr 21 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-Cov-2 ustalonych w Zarządzeniu nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych sprawa niniejsza została przez Przewodniczącego Wydziału skierowana na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). Wbrew zarzutom skargi, sprowadzającym się do błędnego, w ocenie Strony, ustalenia stanu faktycznego sprawy, istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg dokumentu [...], towaru pochodzącego z [...]. Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 8308 90 00 90 ze stawką celną 2,7%. Natomiast organy celno-skarbowe stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7117 90 00 00 ze stawką celną 4%. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego ([...] maja 2016 r.), m.in. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z 30 października 2015 r., dalej jako: "rozporządzenie 2015/1754"). Zdaniem Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanego towaru, wskazanych w zgłoszeniu celnym [...], do pozycji 7117 WTC, kod TARIC 7117 90 00 00. Zgodnie z art. 56 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE L 269 z 10 października 2013 ze zm.) podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS", wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87. Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma). Zgodnie z brzmieniem reguły 1 ORINS – "klasyfikację taryfową należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów" oraz z regułami 2-6 stosowanymi w kolejności numerycznej. Natomiast reguła 6 stanowi, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywalne. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że Dział 83 WTC, zgodnie z rozporządzeniem 2015/1754, obejmuje artykuły różne z metali nieszlachetnych, a wyróżniona w nim pozycja 8308 WTC obejmuje m.in. "Zatrzaski, okucia z zatrzaskami lub innymi zamknięciami, klamerki, sprzączki, zapinki, haczyki, oczka, pętelki i temu podobne, z metali nieszlachetnych, w rodzaju stosowanych do odzieży, obuwia, zasłon, torebek damskich, toreb podróżnych lub innych artykułów gotowych, nity rurkowe lub rozwidlone, z metali nieszlachetnych; wisiorki i ozdoby z metali nieszlachetnych. W pozycji 8308 WTC wyszczególniono następujące podpozycje i kody CN: 8308 10 00 00 - Haczyki, oczka i pętelki 8308 20 - Nity rurkowe lub rozwidlone 8308 20 00 10 - - Do stosowania w niektórych rodzajach samolotów 8308 20 00 90 - - Pozostałe 8308 90 - Pozostałe, włączając części 8308 90 00 10 - - Wisiorki i ozdoby, wykonane ręcznie 8308 90 00 90 - - Pozostałe Zgodnie z notami wyjaśniającymi kod 8303 obejmuje: 8308 - Zatrzaski, okucia z zatrzaskami lub innymi zamknięciami, klamerki, sprzączki, zapinki, haczyki, oczka, pętelki i temu podobne, z metali nieszlachetnych, w rodzaju stosowanych do odzieży, obuwia, zasłon, torebek damskich, toreb podróżnych lub innych artykułów gotowych, nity rurkowe lub rozwidlone, z metali nieszlachetnych; wisiorki i ozdoby, z metali nieszlachetnych. 8308 10 - Haczyki, oczka i pętelki 8308 20 - Nity rurkowe lub rozwidlone 8308 90 - Pozostałe, włączając części Niniejsza pozycja obejmuje: (A) Haczyki, oczka i pętelki do odzieży, obuwia, markiz, namiotów lub żagli. (B) Nity rurkowe lub rozwidlone wszystkich rodzajów. Są używane do odzieży, obuwia, markiz, namiotów, sprzętów podróżnych, wyrobów skórzanych, pasów itp.; są także używane w technice (np. w konstrukcjach lotniczych). Niniejsza pozycja obejmuje również nity do ślepych otworów, w których podczas operacji nitowania trzpień jest wciągany do korpusu nitu i łamie się w punkcie połączenia trzpienia ze spęczonym końcem nitu (lub blisko tego miejsca). (C) Klamry, zamknięcia i ramy z klamrami do torebek ręcznych, portmonetek, teczek, aktówek lub sprzętów podróżnych, albo do książek i zegarków na rękę; lecz z pozycji tej wyłączone są zamki (włączając klamry zamykające) i ramy z klamrami, zawierające zamki (pozycja 8301). (D) Sprzączki (z języczkami lub bez nich) oraz zapinki, nawet ozdobne, do ubrań, pasów, rzemieni, szelek, rękawiczek, obuwia, kamaszy, zegarków na rękę, plecaków, sprzętów podróżnych i wyrobów skórzanych. (E) Metalowe paciorki i ozdoby, używane m. in. do wyrobu sztucznej biżuterii lub do dekorowania tkanin, haftów, odzieży itp. Są zazwyczaj wykonane z miedzi, stopów miedzi lub aluminium (często pozłacane lub posrebrzane) i przeznaczone do mocowania przez klejenie, przyszycie itp. Paciorki mają zwykle kształt kulisty lub rurkowy, lub czasami wielościenny; cekiny i podobne ozdoby, zwykle o geometrycznym kształcie (okrągłe, sześciokątne itp.) są wycinane z folii metalowej i na ogół dziurkowane. Artykuły, których dotyczą ustępy (A), (C) i (D) mogą zawierać części ze skóry wyprawionej, tekstyliów, tworzyw sztucznych, drewna, rogu, kości, ebonitu, masy perłowej, kości słoniowej, imitacji kamieni szlachetnych itp., z zastrzeżeniem, że zachowują zasadnicze cechy wyrobów z metalu nieszlachetnego. Mogą być także zdobione przez odpowiednią obróbkę metalu. Z niniejszej pozycji wyłączone są również: (a) Ozdoby (inne niż sprzączki) do kapeluszy, torebek, butów, pasków itp. (pozycja 7117). (b) Płatki metalu (w szczególności działy od 74. do 76.). (c) Nity (inne niż rurkowe lub rozwidlone), haczyki zatrzaskowe (zwykle działy od 73 do 76). (d) Zatrzaski do odzieży i guzikowe (pozycja 9606). (e) Zamki suwakowe i ich części (pozycja 9607). Uwzględniając powyższe, pozycja 8308 WTC obejmuje artykuły kaletnicze w postaci haczyków, oczek i pętelek do obuwia, nitów rurkowych i rozwidlonych używanych do obuwia, sprzączek z języczkami lub bez oraz zapinek, nawet ozdobnych do obuwia, ale z wyłączeniem ozdób innych niż sprzączki przeznaczonych do butów. Oznacza to, że importowane okucia obuwnicze w postaci klamerek należy klasyfikować do pozycji 8308, kodu Taric 8308 90 00 90, nawet jeśli pełnią funkcje dekoracyjne, gdyż rola użytkowa tych produktów nie została w żaden sposób wyeliminowana i w dalszym ciągu zasadniczy cel to pełnienie funkcji użytkowej. Natomiast w oparciu o przytoczone wyżej postanowienia reguły 1 i 6 ORINS oraz zapisy Not, ozdoby do butów inne niż sprzączki należy klasyfikować, jak słusznie uczyniły to organy celne, do pozycji 7117 WTC obejmującej sztuczną biżuterię. Zgodnie z rozporządzeniem 2015/1754 Dział 71 WTC obejmuje: Perły naturalne lub hodowlane, kamienie szlachetne lub półszlachetne, metale szlachetne, metale platerowane metalem szlachetnym i artykuły z nich; sztuczną biżuterię; monety. Pozycja 7117 WTC obejmuje sztuczną biżuterię, w której wyszczególniono następujące podpozycje i kody CN: 7117 Sztuczna biżuteria - Z metalu nieszlachetnego, nawet pokrytego metalem szlachetnym 7117 11 00 00 - - Spinki do mankietów i inne spinki 7117 19 - - Pozostała 7117 19 00 10 - - - Bez części ze szkła, wykonana ręcznie 7117 19 00 90 - - Pozostała 7117 90 00 00 - - Pozostałe Zgodnie z definicją zawartą w Uwadze 11 do Działu 71: W pozycji 7117 wyrażenie "sztuczna biżuteria" oznacza artykuły jubilerskie w znaczeniu lit. a) uwagi 9 powyżej (ale z wyłączeniem guzików lub pozostałych artykułów, objętych pozycją 9606, lub grzebieni, wsuwek, spinek do włosów lub temu podobnych, lub szpilek do włosów, objętych pozycją 9615), niezawierające pereł naturalnych lub hodowlanych, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych (naturalnych, syntetycznych lub odtworzonych) ani metali szlachetnych lub metali platerowanych metalami szlachetnymi (z wyjątkiem powlekania lub niewielkich ich dodatków). Uwaga 9 lit. a) do Działu 71 stanowi: W pozycji 7113 wyrażenie "artykuły biżuteryjne lub jubilerskie" oznacza: (a) wszelkie małe przedmioty zdobiące człowieka (na przykład pierścionki, bransoletki, naszyjniki, brosze, kolczyki, łańcuszki do zegarków, wisiorki, szpilki do krawatów, spinki do mankietów, spinki do kołnierzyków, medaliki lub insygnia religijne lub inne); Natomiast zapisy zawarte w Notach wyjaśniających do pozycji 7113 WTC definiują wyrażenie "biżuteria", jako drobne przedmioty stanowiące ozdoby osobiste, wykonane całkowicie lub częściowo z metalu szlachetnego doprecyzowując jednocześnie, iż biżuterię stanowią również ozdoby do obuwia. Noty wyjaśniające do pozycji 7113 stanowią: Niniejsza pozycja obejmuje biżuterię, zgodnie z definicją zamieszczoną w uwadze 9 do niniejszego działu, całkowicie łub częściowo z metalu szlachetnego lub z metalu platerowanego metalem szlachetnym, tzn.: (A) Drobne przedmioty stanowiące ozdoby osobiste (z kamieniami szlachetnymi lub bez), takie jak: pierścionki, bransoletki, naszyjniki, brosze, kolczyki, łańcuszki na szyję, łańcuszki do zegarków i inne łańcuszki ozdobne, łańcuszki dewizek, wisiorki, igły i spinki do krawatów, spinki do mankietów, spinki do kołnierzyków, guziki itp., krzyżyki religijne i inne, medale i insygnia, ozdoby kapeluszy (szpilki, sprzączki, kółka itd.), ozdoby do torebek, sprzączki i suwaki pasów, obuwia itd., wsuwki do włosów, tiary, grzebyki i podobne ozdoby do włosów. (B) ... Niniejsza pozycja wyłącza: (a) Artykuły objęte pozycją 4202 lub 4203, do których odnosi się uwaga 3(B) do działu 42. (b) Towary objęte pozycją 4303 lub 4304 (artykuły ze skór futerkowych lub futra sztucznego). (c) Obuwie, nakrycia głowy i pozostałe artykuły objęte działem 64. lub 65. z częściami z metali objętych niniejszym działem. (d) Sztuczną biżuterię objętą pozycją 7117. (e) Monety z wyjątkiem oprawionych jako biżuteria (pozycja 7118 lub dział 97). (f) Artykuły objętych działem 90. (np. okulary, lornetki teatralne itp. oraz oprawy do nich). (g) Zegarki i bransoletki do zegarków na rękę (dział 91). (h) Artykuły objęte działem 96., inne niż objęte pozycjami od 9601 do 9606 lub 9615 na przykład pióra wieczne, stylografy, oprawki do piór, oprawki do ołówków oraz ołówki automatyczne (także ich części i oprawki); zapalniczki, fajki, cygarniczki lub flfki do papierosów oraz ich części; rozpylacze zapachów lub podobne, w rodzaju stosowane do celów toaletowych oraz głowice do nich. (ij) Wyroby jubilerskie o wieku przekraczającym 100 lat (pozycja 9706). Zasadność taryfikacji importowanych ozdób do butów do sztucznej biżuterii potwierdzają również Noty do pozycji 7117 WTC, gdzie wskazano, iż dla celów niniejszej pozycji przyjmuje się definicję "sztucznej biżuterii" zawartej w Uwadze 11 do niniejszego działu, która została ograniczona do małych przedmiotów stanowiących ozdoby osobiste, takie jak wymienione w punkcie (A) Not wyjaśniających do pozycji 7113 [brzmienie Not w punkcie (A) przytoczono powyżej]. Pozycja 7117 WTC, w pełni odzwierciedla zatem właściwości importowanych towarów (materiał, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywana zatem przez Skarżącą w toku postępowania celnego definicja biżuterii zgodnie z którą stanowi ona "drobne przedmioty stanowiące ozdoby osobiste", nie ma znaczenia przy ocenie prawidłowości decyzji wydanych przez organy celne. Przepisy prawa celnego mają bowiem charakter autonomiczny, co oznacza, iż mogą zawierać własną definicję pojęć zawartych w prawie celnym, które nie zawsze mają to samo znaczenie, co w mowie potocznej, lub w innych dziedzinach prawa. Terminologia stosowana przez Stronę, której organy nie negowały i która z pewnością jest zgodna z terminologią branżową, czy funkcjonującą w życiu codziennym, jest zatem nieprzydatna dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów, bowiem nie pokrywa się z terminologią stosowaną przy taryfikacji towarów, wynikającą z przepisów celnych. Potwierdzeniem właściwego stanowiska organu w zakresie taryfikacji ozdób do butów do poz. 7117 WTC są również wiążące informacje taryfowe (WIT), na których treść organ odwoławczy powołał się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a które dotyczą produktów odpowiadających charakterystyce importowanych przez Spółkę ozdób do obuwia. Należy w tym miejscu zauważyć, że decyzje WIT wiążą w zakresie klasyfikacji taryfowej organ i podmiot, dla którego zostały wydane i dotyczą towaru, który został w nich wskazany, niemniej jednak w istotny sposób przyczyniają się do ustalenia klasyfikacji towarów tożsamych lub o podobnych właściwościach. Warto w tym miejscu również wskazać, że Strona nie skorzystała z możliwości posiadania oficjalnej, wiążącej i bezpłatnej informacji o klasyfikacji taryfowej importowanych przez siebie towarów. Posiadanie WIT ułatwia zarządzanie przedsiębiorstwem w zakresie kalkulacji przewidywanych zysków, ponieważ z góry określa i gwarantuje właściwą klasyfikację towarów w danym czasookresie, co przekłada się na prawidłowe określenie należności celnych. Odnosząc się do powołanych w treści skargi zarzutów, sprowadzających się, do błędnego, w ocenie Skarżącej, ustalenia stanu faktycznego sprawy, wskazać w pierwszej kolejności należy, że zgodnie z art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowań w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 138 a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10, 11 – z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21–23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1–3, art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1–6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art. 226–229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 124, art. 127 oraz art. 235 O.p. nie mają zastosowania w sprawach celnych co powoduje, że zarzuty dotyczące naruszenia powyższych przepisów są bezpodstawne. Niemniej jednak podkreślić należy, że organy wyjaśniły wszystkie istotne w sprawie okoliczności faktyczne niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie określenia należności celnych. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu z poszanowaniem zasad dotyczących przeprowadzania dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym (art. 180, 187 § 1 i 191 O.p.). Wszystkie dowody zebrane w postępowaniu kontrolnym i postępowaniu celnym zostały poddane szczegółowej analizie i żaden z nich, co należy podkreślić, nie został odrzucony lub pominięty. Zdaniem Sądu zebrany materiał dowodowy jest kompletny, został wnikliwie rozpatrzony i oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła bowiem w pełni wyjaśnić istotne okoliczności faktyczne sprawy poprzez ustalenie rodzaju, przeznaczenia oraz ilości danych okuć. W zaskarżonej decyzji organ II instancji powołał również prawidłową podstawę prawną, oraz zawarł wyczerpujące uzasadnienie zarówno faktyczne jak i prawne wypełniając tym samym dyspozycję art. 210 § 1 pkt 4 i 6 O.p. Biorąc pod uwagę, iż organy orzekające w sprawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towarów importowanych przez Stronę, zaś ww. zarzuty procesowe okazały się niezasadne, uznać należało, że Dyrektor IAS utrzymując w mocy decyzję Naczelnika UCS nie naruszył również powołanych w treści skargi art. 233 § 1 pkt 2 lit. a oraz art. 233 § 2 O.p. Końcowo w zakresie kwestii rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym należy wskazać, że rozpatrzenie sprawy w tym trybie zostało oparte o art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda Strony na rozpoznanie w tym trybie zatem nie jest konieczna. Przeprowadzenie posiedzenia niejawnego w tym przypadku jest uzależnione od uznania, że rozprawa mogłaby wywołać nadmierne zagrożenie dla życia i zdrowia osób w niej uczestniczących. Mając na uwadze, że Miasto Stołeczne Warszawa, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte tzw. obszarem czerwonym przesłanka powyższa została spełniona. Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem zawartym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020 r., wydanej w sprawie o sygn. akt II OPS 6/19, zgodnie z którą przepis art. 15zzs (4) ust. 3 uCOVID-19 należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.