II FNP 19/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędziowie:, Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska- Nowacka, Sędzia WSA (del.): Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi B. S.A. z siedzibą w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10 wydanego w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, 2) zwrócić B. S.A. z siedzibą w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 września 2012 r. "B." S.A. z siedzibą w B., działając przez pełnomocnika – radcę prawnego, złożyła na podstawie art. 285 a § 2 oraz art. 285 f § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10, którym oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. oraz określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 285a § 1 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Oznacza to, że skarga taka nie przysługuje, jeżeli stronie przysługiwał środek odwoławczy, jednakże strona nie skorzystała z tego środka lub środek taki został odrzucony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka nie wykazała, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe. Na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Niewątpliwie stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10, przysługiwał Spółce środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna wniesiona przez Spółkę została odrzucona, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1837/11. Naczelny Sąd Administracyjny uznał bowiem, że wniesiona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełniała wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że Spółka skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Sama natomiast okoliczność, że skargę kasacyjną odrzucono, nie świadczy o tym, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w rozumieniu art. 285 a § 1 p.p.s.a. Na koniec podkreślić należy, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest odrębnym środkiem zaskarżenia orzeczenia, lecz stanowi instytucję nadzwyczajną. W konsekwencji przepisy regulujące dopuszczalność tego rodzaju skargi muszą być interpretowane ściśle. Jak wynika z art. 285a § 1 i 2 p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od każdego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że stwierdzenie, iż któraś z przesłanek wskazanych bądź w § 1 bądź w § 2 nie wystąpiła, np. zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych było możliwe, prowadzi do konstatacji, iż w takiej sytuacji skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje, a w przypadku jej wniesienia jest to skarga niedopuszczalna, podlegająca, zgodnie z art. 285h § 1 p.p.s.a., odrzuceniu. Za takim rozumieniem art. 285a § 1 i 2 p.p.s.a. przemawia istota skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, stanowiącej – jak już wskazano wyżej – nadzwyczajny środek prawny. Skarga ta nie może być zatem w żadnym przypadku traktowana jako alternatywa dla środków odwoławczych, takich jak np. skarga kasacyjna, czy skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2011 r., red. R. Hauser, M. Wierzbowski, str. 917). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia nie może w szczególności zastępować, wyprzedzać ani uzupełniać skargi kasacyjnej, kierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 14 marca 2012 r., I FNP 7/11). Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 285h § 1 w zw. z art. 285a § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.