II SA/Lu 799/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym p o s t a n a w i a I. zwolnić J.W. w całości od kosztów sądowych; II. ustanowić dla J.W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE Strona skarżąca J.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów postępowania. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano stronę skarżącą do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem stronie skarżącej przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) strona skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W związku z tym, że oświadczenie zawarte na urzędowym formularzu wniosku nie zawierało informacji o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania wezwano stronę skarżącą do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania oraz dokumentów źródłowych poświadczających wysokość tych kosztów. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nadesłała oświadczenie oraz dokumenty źródłowe. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oparta jest na zwrocie szacunkowym, którego samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Koszty sądowe niniejszego postępowania każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczeń strony skarżącej wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z bratem, z którym zamieszkuje w [...] części domu zajmując w nim powierzchnię [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się pobierana przez nią renta w kwocie [...] złotych i renta i zasiłek opiekuńczy jej brata w kwocie [...] złotych. Stałe koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej ponoszone wspólnie przez nią oraz jej brata tworzą wydatki na energię elektryczną i usługi przesyłowe, które za okres od 7 kwietnia 2007 r. do 26 września 2007 r. wyniosły [...] złotych, opłata za wodę w kwocie [...] złotych, opłata z wywóz śmieci i odprowadzanie ścieków w kwocie [...] złotych, opłata za gaz w kwocie [...] złotych i koszty wyżywienia wynoszące [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Miesięczny dochód strony skarżącej wynosi [...] złotych zaś jedynie wpis sądowy od wniesionej skargi i minimalne wynagrodzenie brutto adwokata to łączny wydatek w kwocie 392,80 złotych. Tak, więc uiszczenie tylko wpisu sądowego od wniesione skargi i minimalnego wynagrodzenia brutto adwokata pochłonie niemal cały miesięczny dochód strony skarżącej. Kwota [...] złotych, która pozostałaby po uiszczeniu przez stronę skarżącą wpisu sądowego od wniesione skargi i minimalnego wynagrodzenia brutto adwokata nie pozwoliłaby zaś na poniesienie jakichkolwiek innych kosztów niniejszego postępowania. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.