II OZ 928/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1328/19 odrzucające skargę J.I. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lutego 2020 r. sygn.. akt II SA/Kr 1328/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J.I. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż mimo wezwania do uiszczenia braku fiskalnego skargi – uiszczenie wpisu oraz jego braku formalnego – podanie numeru PESEL, braki te nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie. Wezwanie do uzupełnienia powyższych braków zostało skarżącemu doręczone w dniu [...] grudnia 2019 r., a termin 7 dni liczony od tej daty upłynął bezskutecznie. Dlatego przedmiotowa skarga została odrzucona. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł skarżący, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w tym paragrafie. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo. Ponadto od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należy m.in.: skarga) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Wskazane w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. elementy pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak, co do zasady uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych elementów pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 p.p.s.a. (PESEL) oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. (wpis). W sprawie niniejszej skarżący został wezwany do podania swojego numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania te zostały skarżącemu doręczone w dniu [...] grudnia 2019 r., a termin 7 dni liczony od tej daty, upłynął bezskutecznie. Numer PESEL został bowiem podany przez skarżącego dopiero w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie zażalenia na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi. Jak już wyżej wskazano, skarga skarżącego została odrzucona przez Sąd pierwszej instancji z uwagi na niepodanie w ustawowym terminie numeru PESEL oraz nieuiszczenie wpisu od skargi. Każda z tych przesłanek może stanowić samodzielną podstawę do odrzucenia skargi, na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., co oznacza, że wystąpienie chociażby jednej z nich, stanowi podstawę do jej odrzucenia. Nadmienić także należy, iż w pouczeniu znajdującym się pod treścią pisma z dnia [...] listopada 2019 r. o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący został poinformowany o możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu. Jednakże zażalenie takie nie zostało wniesione. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę wywiedzioną przez skarżącego, wobec nieuzupełnienia jej braków w terminie. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.