II SAB/Gl 132/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Kędzierska, , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Śląskiego w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 września 2022 r. J.Z. (dalej: skarżący) złożył skargę na przewlekłe prowadzenie przez Marszałka Województwa Śląskiego postępowania w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że decyzją z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr [...] umorzył wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie unieważnienia egzaminu na prawo jazdy. W treści skargi skarżący wskazał, że otrzymał w/w decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje jej przedmiot należący do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenie, czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechanie (bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Ustalenie natomiast przez sąd, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, czyni bezprzedmiotowym badanie przez sąd warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 136/21). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę w sprawie objętej kognicją sądów administracyjnych. Dotyczy ona bowiem przewlekłości prowadzenia postępowania administracyjnego, w postaci wszczętego z urzędu postępowania, dotyczącego unieważnienia egzaminu na prawo jazdy. Podkreślenia jednak wymaga, że już przed wniesieniem skargi, w postępowaniu tym została wydana przez organ decyzja administracyjna. Wskazać w tym miejscu należało, że w uchwale z dnia 7 marca 2021 r., sygn. akt II OPS 1/21, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, wniesiona po jego zakończeniu, podlega odrzuceniu. Podstawą dla odrzucenia tego rodzaju skargi jest przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, należy bowiem uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako przewlekłość niedająca się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ w sposób kończący postępowanie administracyjne. Po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu. W powyższej uchwale podkreślono również, że za rozstrzygnięcie sprawy należy uznać nie tyle samo wydanie aktu administracyjnego, ale jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania w postaci jego doręczenia. Samo wydanie aktu przez organ jest bowiem czynnością techniczną, która nabiera doniosłości prawnej w postaci rozstrzygnięcia sprawy dopiero w chwili, gdy zostanie skutecznie oświadczona stronom postępowania. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Postępowanie przed organem zakończyło się wydaniem w dniu 12 kwietnia 2022 r. decyzji i skarżący wskazał w treści skargi, że decyzję tę otrzymał. Skargę na przewlekłość skarżący wniósł w piśmie z dnia 5 września 2022 r., a więc już po rozpoznaniu sprawy, której nierozpoznanie jest przedmiotem skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.