II GZ 313/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Lu 137/20 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi Ł. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I Postanowieniem z dnia 29 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 137/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Ł. J. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] stycznia 2020 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, w kwocie 15 000 zł. Skarżący w dniu 20 marca 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję, uiszczając wpis w wysokości 400 zł. Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 15 000 zł, a zatem należny wpis wynosi 450 zł. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2020 r. Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."). wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 50 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z treścią powyższego zarządzenia, skuteczny termin do uiszczenia należnego wpisu upływał z dniem 4 czerwca 2020 r. Wobec okoliczności nie uzupełnienia przez skarżącego wpisu od skargi w zakreślonym terminie, skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie sądu pierwszej instancji wnosząc o uchylenie w całości oraz rozpoznanie na rozprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 202 § 1 oraz § 3 p.p.s.a., a także art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w dniu 28 maja 2020 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącemu wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 50 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, podczas gdy przesyłka z dnia 28 maja 2020 r. zawierała jedynie 2 pisma: wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz doręczenie odpowiedzi na skargę. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w związku, z czym podlega oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie, co wynika z analizy akt tej sprawy, skarżący został wezwany, zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 marca 2020 r. do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 50 zł, wezwaniu do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 maja 2020 r., co wynika z treść zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji zawierającej przedmiotowe wezwanie. Wobec tego, jak słusznie stwierdził sąd pierwszej instancji, termin do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi, upływał z dniem 4 czerwca 2020 r., albowiem wezwanie określało siedmiodniowy termin do dokonania tejże czynności procesowej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza także, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w sposób zgodny z prawem. Pismo zawierało wysokość wpisu do uzupełnienia (50 zł) oraz termin jego uiszczenia. Ponadto zarządzenie zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania, tj. odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego i doręczone mu w dniu 28 maja 2020 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje, że skarżący osobiście pokwitował odbiór przesyłki opisanej jako: "wezw. do uzupełnienia brak. formalnych, doręcz. odpisu odp, doręcz. odpisu zarządz. o wezw. do uzupełn. wpisu sądowego.". Twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że nie otrzymał on spornego wezwania, nie znajduje więc potwierdzenia w aktach sprawy. Brak jakiejkolwiek niezwłocznej reakcji pełnomocnika skarżącego w zakresie niezgodności zawartości otrzymanej przez nią korespondencji z danymi widniejącymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (np. kontakt z sądem), również sugerują, iż takiej niezgodności nie było. W takim stanie sprawy, a więc w sytuacji gdy pomimo wezwania do uzupełnienia wpisu strona nie uiściła należnej w sprawie opłaty, w zakreślonym do tego terminie, sąd pierwszej instancji zobligowany był do zastosowania regulacji z art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiącej, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Powyższe czyni niezasadnym zażalenie, gdyż sąd pierwszej instancji orzekł zgodnie z niewadliwie ustalonym stanem faktycznym sprawy, jak również zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia